Sermon Note,2026/08/15,16つくば市のプロテスタントキリスト教会

• English

• 中文

• Tagalog

English

※ This translation note is provided as an outline (guide) for the day's service. The worship (message) time is a space for "living dialogue" — with one another and with God. As such, the content may change flexibly in response to your reactions and the leading of the Holy Spirit. We cherish that dynamic, so please receive this simply as one reference point.

"Preparing the Way"

Mark 1:1–8

Introduction

We recently had an English event. During that time, Teacher Mike said something important to the team: "We are here representing Christians."

That reminder went beyond the short-term mission itself. It made me think again about how we as Christians — and as a church — are called to live.

There are actually quite a few people who genuinely don't know how they should be living. Today I want to focus especially on the parallels between John the Baptist and the church.

Scripture Reading: Mark 1:1–8

Point 1 — What Is Your Message?

◆ John the Baptist

Several men named John appear in the Bible, but this John — John the Baptist — is one of the most distinctive figures in all of Scripture. He began his ministry just before Jesus launched His public work.

His appearance alone was striking — he wore camel's hair clothing and a leather belt, ate locusts and wild honey. He looked like Elijah, the great prophet of the Old Testament, come to life again.

But even more striking than his appearance was his message.

◆ John's Message

① Repentance

John's core message was direct and unambiguous: "You have sin. Repent."

This is a message that tends to snag people — especially in Japan. "I haven't done anything particularly wrong. Why should I repent?" But that response itself reveals the very problem. To live as though God is unnecessary, to quietly push Him to the margins of your life by your own choice — that, too, is sin. It is the fundamental human posture of independence from God.

The Jewish people of John's day had a similar blind spot. They thought: "We are descendants of Abraham. We belong to God's people. Surely we are fine." But John called out to them too: "Repent."

Why such urgency? Because of what was coming next.

② The Savior Is Coming

"After me comes the one more powerful than I, the straps of whose sandals I am not worthy to stoop down and untie."— Mark 1:7

John's message of repentance was not an end in itself. It was preparation. He was clearing the road for Someone far greater than himself.

◆ John's Self-Understanding

When people asked John who he was, he answered without hesitation:

"I am the voice of one calling in the wilderness, 'Make straight the way for the Lord.'"— John 1:23

This is also referenced in Mark 1:2, where the prophecy from Isaiah is cited.

What is striking about John is the clarity of his self-understanding. He did not wander through life wondering, "What am I even here for?" He knew his mission. He had a message. And he gave his whole life to it.

What message is your life communicating?

Point 2 — The Parallels with the Church

◆ Lighthouse Christian Church

One of the things I genuinely love about this church is that it has not forgotten its mission. It serves the local community. It contributes to world mission. That is something to be grateful for and to treasure.

Because here is what happens when a church — or an individual Christian — loses sight of its mission: it turns inward. It begins to think only about itself. And when that happens, something essential is lost.

That is why I want us to look at John's life and learn from it. There are striking parallels between John and the church.

◆ Set Apart for a Special Purpose

But you are a chosen people, a royal priesthood, a holy nation, God's special possession, that you may declare the praises of him who called you out of darkness into his wonderful light.— 1 Peter 2:9

Just as John was set apart for a unique calling, the church has been set apart — chosen, consecrated, appointed. Not for our own benefit, but to declare the praises of God to the world around us.

◆ The Possibility of a Fresh Start

John's ministry was centered on the baptism of repentance — the declaration that no matter what a person had done, they could begin again. This is at the heart of the good news. God offers every person the chance to start over.

◆ Showing Grace

The name John was given by an angel before his birth. In Hebrew, it means "The Lord is gracious." His very name was a proclamation. His entire life was a living announcement that an era of grace had arrived. The church, too, is called to be a community that makes God's grace visible to the world.

◆ Pointing to Jesus

John's greatest purpose was not to draw attention to himself. Everything he did and said pointed beyond him, to Jesus. "He must become greater; I must become less." That is the calling of the church as well — not to promote ourselves, but to point people to Christ.

◆ Preparing the Way — What Does That Mean?

John prepared the way for Christ's first coming. The church prepares the way for Christ's return.

We do not know when Christ will return. But we do know this: when that day comes, it will be too late to start preparing. The question is whether we are ready now.

◆ "Your Kingdom Come" — What Are We Really Praying?

When we pray "Your kingdom come," it should not be the kind of prayer you say when you want good weather tomorrow — a passive wish that has nothing to do with you personally.

"Your kingdom come" is a prayer that includes yourself. It is a prayer that says: "Lord, your kingdom come — and please use me as part of how it comes."

The same is true when we pray "Lord, save that person" or "Please make my child happy." Those prayers are not complete until they include you. "Lord, please work through me to that end."

I was recently asked a wonderful question by someone in our church: "Is it okay to pray only about my own requests?"

That is a very thoughtful question. As we mature in faith, something shifts. Our prayers gradually turn from "Lord, give me what I want" toward "Lord, what is it that you want from me?" That is a mark of a growing faith.

Point 3 — Preparing the Way

◆ The Work Belongs to the Lord

John knew his limits. He said:

"He must become greater; I must become less."

That is what worship is about — not celebrating ourselves, but delighting in Christ. The work of salvation belongs to the Lord, not to us.

We cannot save people. Only the Lord can save. What we can do is prepare the way.

Rick Warren once said something I have found very helpful: "Revival comes from the Holy Spirit. You cannot create the wave. But you can be ready when the wave comes."

Are you ready? Is the road being prepared — prepared for the Lord to pass through?

◆ How Are You Preparing the Way?

This is not a question to be left theoretical. It has to be personal.

Is there space in your life for God to work? Is Jesus truly reigning at the center of your heart? Do you know that God wants to use you? Do you understand that you, too, are a voice — a voice announcing the coming of the Savior?

A voice crying out in the wilderness.

When I think about that phrase, I think of the faithful men and women who went before us — who kept crying out in the spiritual wilderness of Japan, generation after generation, with little to show for it, trusting that God would work.

◆ "Kindling"

A few years ago at a youth camp, a pastor said something that has never left me.

He said: "I am content to be kindling."

What he meant was this: "I am praying and longing for revival. I am piling up prayer, preparing the way. And when Christ moves powerfully across this land — when that fire finally breaks out — I am content to already be ashes by then."

When I heard that, something inside me said: "Yes. That is what it means to live as a Christian."

Today, we are preparing the way — not so that we will be celebrated, but so that Jesus will be glorified. So that one day, He will move powerfully all around us.

And when that happens, may we be like John — people who find our greatest joy not in our own recognition, but in seeing Jesus receive the glory He deserves.

---

中文

※ 本翻译注记仅供当天聚会大纲（参考）之用。敬拜（信息）的时间，是我们彼此之间、以及与神之间"活泼对话"的场所。因此，当天的内容可能会因您们的回应或圣灵的引导而有所调整。我们珍视这样的动态，敬请将此视为一个参考指引。

「开路」

马可福音 1:1–8

引言

我们最近举办了一个英语活动。那次活动中，麦克老师对团队说了一句很重要的话：「我们在这里，是代表基督徒的。」

这提醒不仅仅适用于短期宣教。它让我重新思考：作为基督徒——作为教会，我们应当如何生活？

其实，有很多人并不知道自己该怎么活。今天，我想特别关注施洗约翰与教会之间惊人的相似之处。

读经：马可福音 1:1–8

第一点——你的信息是什么？

◆ 施洗约翰

圣经中出现了好几位名叫约翰的人，但施洗约翰是其中最具独特性的人物之一。他在耶稣开始公开事奉之前，就已经展开了自己的事奉。

他的外貌极为引人注目——身穿骆驼毛的衣服，腰束皮带，以蝗虫和野蜜为食。他的形象令人联想到旧约圣经中最具代表性的先知以利亚。

但比外貌更震撼人心的，是他的信息。

◆ 约翰的信息

① 悔改

约翰的核心信息直接而毫不含糊：「你有罪。悔改吧。」

这是一个容易让人卡住的信息——尤其在日本。「我又没做什么特别坏的事，为什么要悔改？」然而，这种反应本身恰恰揭示了问题所在。以自己的意志选择不需要神，将神悄悄地排在生命边缘——这本身就是罪。这是人类最根本的倾向：以自己为中心，独立于神之外。

当时的犹太人也有类似的盲点。他们想：「我们是亚伯拉罕的后裔，是神的子民，我们肯定没问题。」然而约翰仍然对他们喊道：「悔改！」

这紧迫感从何而来？因为有一位伟大的人即将到来。

② 救主来了

他宣讲说："有一位比我更有能力的，要在我以后来，我就是弯腰解他的鞋带也不配。"——马可福音 1:7

约翰的悔改信息本身并不是终点，而是一种预备。他在为一位远比自己伟大的人清扫道路。

◆ 约翰的自我认识

当人们问约翰他是谁时，他毫不犹豫地回答：

「我就是那先知以赛亚所说的，在旷野有人声喊着：'预备主的道，修直他的路。'」——约翰福音 1:23

马可福音第一章第2节也引用了以赛亚书中的同一段预言。

约翰令人印象深刻之处，在于他对自己的清晰认识。他从不漫无目的地度日，也不会苦苦追问「我活着到底是为了什么？」他知道自己的使命，他有一个要传达的信息，并将一生都献给了这个使命。

你的人生，正在传达什么信息？

第二点——与教会的相似之处

◆ 灯塔基督教会

我真心感谢这间教会没有忘记自己的使命——服务当地社区、参与世界宣教。这是值得珍惜、也值得感恩的事。

因为一间教会——或一个基督徒——一旦失去使命感，就会开始向内转，只顾自己的事。当这种情况发生时，某种至关重要的东西就消失了。

这正是为什么我们要从约翰的一生中学习。约翰的生命与教会的呼召之间，存在着惊人的相似性。

◆ 为特定目的而被分别出来

然而，你们是被拣选的族类，是有君尊的祭司，是圣洁的国度，是属神的子民，为要使你们宣扬那召你们出黑暗入奇妙光明者的美德。——彼得前书 2:9

正如约翰被分别出来承担独特的呼召，教会同样被拣选、被圣化、被差派——不是为了自己的好处，而是为了向周围的世界宣扬神的荣美。

◆ 可以重新开始

约翰的事奉以悔改的洗礼为核心——宣告无论一个人过去做了什么，他都可以重新开始。这正是好消息的核心所在。神给每一个人重新来过的机会。

◆ 彰显恩典

约翰这个名字是天使在他出生前赐给他的。这个名字在希伯来语中的意思是「主是慈爱的」。他的名字本身就是一种宣告。他的整个人生，都是在宣告一个恩典的时代已经来临。同样，教会也被呼召成为一个让神的恩典在世人面前变得可见的群体。

◆ 指向耶稣

约翰最大的目的，不是吸引人的目光到自己身上，而是将一切都指向耶稣。他说：「他必兴旺，我必衰微。」这也是教会的呼召——不是为了推销自己，而是将人引向基督。

◆ 开路——这究竟意味着什么？

约翰为基督的第一次降临预备了道路。教会则为基督的再来预备道路。

我们不知道基督何时再来。但我们知道一件事：当那一天来临时，再开始预备就太迟了。问题是：我们现在准备好了吗？

◆ 「愿你的国降临」——我们到底在祷告什么？

当我们祷告「愿你的国降临」时，这不应该只是像「希望明天天气好」那样的被动愿望——一个与自己毫无关系的祈盼。

「愿你的国降临」是一个将自己包含在内的祷告。它是在说：「主啊，愿你的国降临——请也用我成为它降临的一部分。」

同样，当我们祷告「主啊，求你拯救那个人」或「求你让我的孩子幸福」时，这些祷告还不完整，直到它们包含了你自己：「主啊，请透过我来成就这些事。」

最近有人问了我一个很好的问题：「祷告时，只为自己的需求祷告可以吗？」

这是一个很有深度的问题。随着我们信仰的成熟，祷告会发生一种转变——从「主啊，给我我想要的」，渐渐转变为「主啊，你希望从我身上得到什么？」这种转变，正是信仰成长的标志。

第三点——预备道路

◆ 做工的是主

约翰清楚地知道自己的限度。他说：

「他必兴旺，我必衰微。」

这正是敬拜的本质——不是自我庆祝，而是以基督为乐。救人的工作属于主，不属于我们。

我们无法拯救人，只有主才能拯救。我们所能做的，是预备道路。

里克·沃伦曾说过一句我觉得很有帮助的话：「复兴来自圣灵。你无法制造浪潮，但你可以在浪潮来临时做好准备。」

你准备好了吗？供主通行的道路，已经预备好了吗？

◆ 你如何预备道路？

这不是一个可以停留在理论层面的问题，它必须是个人性的。

你的生命中，有神可以工作的空间吗？耶稣真的在你内心的中心掌权吗？你知道神想要使用你吗？你明白你自己也是一把「声音」——一个宣告救主来临的声音吗？

旷野里呼喊的声音。

每当想到这句话，我就会想到那些在我们之前的先辈们——那些在日本这片灵性的旷野中，一代又一代地坚持呼喊的人。他们几乎看不到什么果效，却仍然信靠神终将工作。

◆ 「引火柴」

几年前，在一次青年营会上，一位牧师说了一句让我从未忘记的话。

他说：「做引火柴也无妨。」

他的意思是：「我在祈求、期待复兴的到来。我在积累祷告、预备道路。当基督有一天在这片土地上大大工作的时候——当那团火终于点燃的时候——我愿意那时我已经化为灰烬了。」

听到这句话时，我内心深处涌起一种感动：「对，这就是基督徒应有的活法。」

今天，我们预备道路——不是为了让自己受到称赞，而是为了让耶稣得到荣耀。为了有一天，祂在我们周围大大工作。

当那一天来临，愿我们都能像约翰一样——将最大的喜乐，不放在自己被认可上，而是放在看见耶稣得着祂当得的荣耀上。

---

Tagalog

※ Ang pagsasaling ito ay ibinibigay bilang isang balangkas (gabay) para sa araw ng serbisyo. Ang oras ng pagsamba (mensahe) ay isang lugar ng "buhay na pakikipag-usap" — sa isa't isa at sa Diyos. Kaya naman, ang nilalaman ay maaaring magbago nang may kakayahang umangkop batay sa inyong mga tugon at sa gabay ng Espiritu Santo. Pinahahalagahan namin ang dinamikong iyon, kaya pakitanggap lamang ito bilang isang sanggunian.

"Paghahanda ng Daan"

Marcos 1:1–8

Panimula

Kamakailan ay nagkaroon tayo ng isang English event. Sa panahon ng aktibidad na iyon, may sinabi si Teacher Mike na napakahalaga sa buong koponan: "Nandito tayo bilang mga kinatawan ng mga Kristiyano."

Ang paalalang iyon ay higit pa sa isang maikling misyon. Pina-isip nito ako muli tungkol sa kung paano tayo bilang mga Kristiyano — at bilang isang simbahan — ay tinatawag na mamuhay.

Mayroon ngang maraming tao ang hindi talaga alam kung paano sila dapat mamuhay. Ngayon, nais ko na bigyang-pansin ang mga kamangha-manghang pagkakatulad sa pagitan ni Juan Bautista at ng simbahan.

Pagbabasa ng Kasulatan: Marcos 1:1–8

Punto 1 — Ano ang Iyong Mensahe?

◆ Si Juan Bautista

Maraming lalaking nagngangalang Juan ang lumabas sa Biblia, ngunit si Juan Bautista — ito ay isa sa mga pinaka-natatanging personalidad sa buong Kasulatan. Nagsimula siya ng kanyang ministeryo bago pa man si Jesus ay nagsimula ng Kanyang pampublikong gawain.

Ang kanyang hitsura ay kapansin-pansin — nakasuot siya ng damit na gawa sa balahibo ng kamelyo, may sinturon siyang katad, kumakain ng mga balang at ligaw na pulot. Nagpapaalala siya kay Elijah, ang dakilang propeta ng Lumang Tipan.

Ngunit higit pang nakakaimpak kaysa sa kanyang hitsura ay ang kanyang mensahe.

◆ Ang Mensahe ni Juan

① Pagsisisi

Ang pangunahing mensahe ni Juan ay direkta at walang anumang pagtatago: "Mayroon kang kasalanan. Magsisi."

Ito ay isang mensaheng madalas na nakakaakit ng pagtutol — lalo na sa Japan. "Hindi naman ako gumawa ng anumang masama. Bakit ako magsisisi?" Ngunit ang reaksyong iyon mismo ang nagpapakita ng tunay na problema. Ang piliin na mamuhay na parang hindi kailangan ang Diyos, ang tahimik na itulak Siya sa laylayan ng iyong buhay — iyon din ay kasalanan. Ito ang pangunahing ugali ng tao: ang maging sentro ng sarili, hiwalay sa Diyos.

Ang mga Judio sa panahon ni Juan ay may katulad na bulag na bahagi. Nag-iisip sila: "Kami ay mga inapo ni Abraham. Kami ay kabilang sa bayan ng Diyos. Tiyak na okay kami." Ngunit tinawag pa rin sila ni Juan: "Magsisi!"

Bakit ganong pagka-apurahan? Dahil isang dakilang Tao ang paparating.

② Ang Tagapagligtas ay Darating

"Pagkatapos ko ay darating ang isa na higit na makapangyarihan kaysa sa akin, na ang sintas ng sandalyas niya ay hindi ako karapat-dapat yumuko at kalagan."— Marcos 1:7

Ang mensahe ni Juan ng pagsisisi ay hindi isang katapusan sa kanyang sarili. Ito ay isang paghahanda. Nililinis niya ang daan para sa isang Taong higit na dakila kaysa sa kanyang sarili.

◆ Ang Pagkakakilanlan ni Juan sa Kanyang Sarili

Nang tanungin ang mga tao si Juan kung sino siya, sumagot siya nang walang pag-aalangan:

"Ako ang tinig ng isang humihiyaw sa ilang, 'Gawing tuwid ang daan ng Panginoon.'"— Juan 1:23

Ito rin ay binanggit sa Marcos 1:2, kung saan ang propesiya mula sa Isaias ay sinipi.

Ang kapansin-pansin sa kina Juan ay ang kalinawan ng kanyang pagkakakilanlan sa kanyang sarili. Hindi siya ginagawa ang kanyang buhay nang walang layunin, hindi rin siya nagtatanong nang may kalungkutan: "Ano ba talaga ang dahilan kung bakit ako nandito?" Alam niya ang kanyang misyon. Mayroon siyang mensahe. At ibinuhos niya ang kanyang buong buhay para doon.

Anong mensahe ang ipinapahayag ng iyong buhay?

Punto 2 — Mga Pagkakatulad sa Simbahan

◆ Lighthouse Christian Church

Isa sa mga bagay na tunay kong kinikilala sa simbahang ito ay na hindi nito nalimutan ang kanyang misyon — naglilingkod ito sa lokal na komunidad, at nag-aambag sa pandaigdigang misyon. Ito ay isang bagay na dapat ipagpasalamat at pahalagahan.

Dahil ito ang nangyayari kapag ang isang simbahan — o isang indibidwal na Kristiyano — ay nawalan ng kanyang pakiramdam ng misyon: ito ay tumatayo sa loob, nagsisimulang mag-isip lamang tungkol sa kanyang sarili. At kapag nangyari iyon, isang mahalagang bagay ay nawawala.

Iyon ang dahilan kung bakit nais nating matuto mula sa buhay ni Juan. Mayroong mga kamangha-manghang pagkakatulad sa pagitan ni Juan at ng simbahan.

◆ Itinakda para sa Isang Espesyal na Layunin

Ngunit kayo ay isang piniling lahi, isang maharlikang pagkasaserdote, isang banal na bansa, isang bayang pag-aari ng Diyos, upang ipahayag ninyo ang mga papuri ng kanya na tumawag sa inyo mula sa kadiliman patungo sa Kanyang kahanga-hangang liwanag.— 1 Pedro 2:9

Tulad ni Juan na itinakda para sa isang natatanging tawag, ang simbahan rin ay pinili, pinabanal, at isinugo — hindi para sa ating sariling kapakinabangan, kundi para ipahayag ang kagandahan ng Diyos sa mundo sa ating paligid.

◆ Ang Posibilidad ng Bagong Simula

Ang ministeryo ni Juan ay nakasentro sa bautismo ng pagsisisi — ang pahayag na kahit anong ginawa ng isang tao, maaari siyang magsimulang muli. Ito ang nasa puso ng mabuting balita. Ang Diyos ay nagbibigay sa bawat tao ng pagkakataon na magsimulang muli.

◆ Nagpapakita ng Biyaya

Ang pangalang Juan ay ibinigay ng isang anghel bago pa man siya ipanganak. Sa Hebreo, ito ay nangangahulugang "Ang Panginoon ay maawain." Ang kanyang pangalan mismo ay isang proklamasyon. Ang kanyang buong buhay ay isang buhay na anunsyo na ang isang panahon ng biyaya ay dumating na. Ang simbahan rin ay tinatawag na maging isang komunidad na ginagawang nakikita ang biyaya ng Diyos sa mundo.

◆ Nagtaturo kay Jesus

Ang pinakamalaking layunin ni Juan ay hindi upang maakit ang atensyon sa kanyang sarili. Ang lahat ng kanyang ginawa at sinabi ay tumuturo nang higit pa sa kanyang sarili, patungo kay Jesus. "Siya ay dapat lumago; ako ay dapat humupa." Iyon din ang tawag ng simbahan — hindi upang itaguyod ang ating mga sarili, kundi upang ituro ang mga tao kay Cristo.

◆ Paghahanda ng Daan — Ano ang Ibig Sabihin Nito?

Inihanda ni Juan ang daan para sa unang pagdating ni Cristo. Ang simbahan ay naghahanda ng daan para sa pagbabalik ni Cristo.

Hindi natin alam kung kailan magbabalik si Cristo. Ngunit alam natin ito: kapag dumating ang araw na iyon, magiging huli na para magsimulang maghanda. Ang tanong ay kung handa tayo ngayon.

◆ "Dumating Nawa ang Iyong Kaharian" — Ano Talaga ang Ating Idinadalangin?

Kapag nananalangin tayo ng "Dumating nawa ang iyong kaharian," hindi ito dapat maging uri ng panalangin na parang hinahangad mo ang magandang panahon bukas — isang pasibong pagnanasa na walang kinalaman sa iyo nang personal.

Ang "Dumating nawa ang iyong kaharian" ay isang panalangin na kinabibilangan ng iyong sarili. Ito ay isang panalangin na nagsasabi: "Panginoon, dumating nawa ang iyong kaharian — at pakiusap gamitin mo ako bilang bahagi kung paano ito darating."

Ganoon din kapag nananalangin tayo ng "Panginoon, iligtas mo ang taong iyon" o "Pakigawing masaya ang aking anak." Ang mga panalanging iyon ay hindi kumpleto hanggang hindi ka kasama sa mga ito. "Panginoon, pakiusap gumawa sa pamamagitan ko para sa mga bagay na ito."

Kamakailan, isang miyembro ng aming simbahan ang nagtanong sa akin ng isang kamangha-manghang katanungan: "Okay lang bang manalangin lamang para sa aking sariling mga kahilingan?"

Iyon ay isang napakamalalim na tanong. Habang tayo ay lumalago sa pananampalataya, may nagbabago sa ating mga panalangin — mula sa "Panginoon, ibigay mo sa akin ang gusto ko" patungo sa "Panginoon, ano ang gusto mo mula sa akin?" Ang pagbabagong iyon ay isang tanda ng lumalaking pananampalataya.

Punto 3 — Paghahanda ng Daan

◆ Ang Gawa ay Pag-aari ng Panginoon

Alam ni Juan ang kanyang mga limitasyon. Sinabi niya:

"Siya ay dapat lumago; ako ay dapat humupa."

Iyon ang diwa ng pagsamba — hindi ang pagdiriwang ng ating mga sarili, kundi ang pagkagalak kay Cristo. Ang gawa ng kaligtasan ay pag-aari ng Panginoon, hindi natin.

Hindi natin maliligtas ang mga tao. Ang Panginoon lamang ang makakaligtas. Ang magagawa natin ay ang paghahanda ng daan.

May sinabi si Rick Warren na natagpuan kong napakakatulong: "Ang pagbabago ay nagmumula sa Espiritu Santo. Hindi mo maaaring likhain ang alon. Ngunit maaari kang maging handa kapag dumating ang alon."

Handa ka na ba? Ang daan ba ay inihanda — inihanda para sa Panginoon na daanan?

◆ Paano Mo Ihahanda ang Daan?

Hindi ito isang tanong na dapat manatili sa teorya. Kailangan itong maging personal.

Mayroon bang espasyo sa iyong buhay para gumawa ang Diyos? Si Jesus ba ay tunay na naghahari sa sentro ng iyong puso? Alam mo ba na gustong gamitin ka ng Diyos? Naiintindihan mo ba na ikaw rin ay isang tinig — isang tinig na nag-aanunsyo ng pagdating ng Tagapagligtas?

Isang tinig na humihiyaw sa ilang.

Kapag naiisip ko ang pariralang iyon, naiisip ko ang mga tapat na lalaki at babae na nauna sa atin — na patuloy na humihiyaw sa espirituwal na ilang ng Japan, henerasyon pagkatapos ng henerasyon, na halos walang makitang resulta, nagtitiwala na ang Diyos ay gagawa.

◆ "Panggatong"

Ilang taon na ang nakalipas, sa isang youth camp, may sinabi ang isang pastor na hindi ko makalimutan.

Sinabi niya: "Okay lang sa akin na maging panggatong."

Ang ibig niya ay ito: "Nananalangin ako at nagnanasa para sa pagbabago. Nag-iipon ako ng panalangin, naghahanda ng daan. At kapag si Cristo ay gumalaw nang makapangyarihan sa lupaing ito — kapag ang apoy na iyon ay sa wakas ay nagliyab — okay lang sa akin na maging abo na sa oras na iyon."

Nang marinig ko iyon, may nagbago sa loob ko: "Oo. Iyon ang ibig sabihin ng pamumuhay bilang isang Kristiyano."

Ngayon, naghahanda tayo ng daan — hindi para tayo ay mapuri, kundi para si Jesus ay maluwalhati. Para sa isang araw, gumalaw Siya nang makapangyarihan sa ating paligid.

At kapag dumating ang araw na iyon, nawa ay maging katulad tayo ni Juan — mga taong nakikita ang ating pinakamataas na kagalakan hindi sa ating sariling pagkilala, kundi sa pagkita kay Jesus na tumatanggap ng kaluwalhatian na nararapat sa Kanya.

---

茨城県つくば市にあるキリスト教会、つくばライフチャーチ（Tsukuba Life Church）の公式ブログです。

私たちは福音派のプロテスタント教会で、聖書のメッセージ、礼拝、イベント情報などを発信しています。どなたでも歓迎します。

This is the official blog of Tsukuba Life Church, an Evangelical Protestant Christian church located in Tsukuba City, Ibaraki, Japan.

We share Bible messages, worship information, and community events. Everyone is welcome.

這裡是位於日本茨城縣筑波市的 筑波生命教會（Tsukuba Life Church） 官方部落格。

我們是一間福音派基督新教教會，分享聖經信息、禮拜聚會及各類活動資訊，歡迎任何人參加。 这里是位于日本茨城县筑波市的 筑波生命教会（Tsukuba Life Church） 官方博客。

我们是一间福音派基督新教教会，分享圣经信息、礼拜聚会及各类活动资讯，欢迎任何人参加。