メッセージノート2026/10/10,11
更新日：4 日前
2026/10/10.11
『ただ一人』
ルカ 6:6-11
別の安息日に、イエスは会堂に入って教えておられた。そこに右手の萎えた人がいた。
１．誤解された休みの日
・安息日
・二つの意味合い
①休息の日
②神を知る日
・変質していく
・気づけない悲しさ
２．イエス様だけが
・人々の視点とイエス様の視点
・(マタイ 12:11-12)
イエスは彼らに言われた。「あなたがたのうちのだれかが羊を一匹持っていて、もしその羊が安息日に穴に落ちたら、それをつかんで引き上げてやらないでしょうか。
人間は羊よりはるかに価値があります。それなら、安息日に良いことをするのは律法にかなっています。」
・(ルカ 6:10)
そして彼ら全員を見回してから、その人に「手を伸ばしなさい」と言われた。そのとおりにすると、手は元どおりになった。
３．イエス様が明らかにしたこと
・原則
・神の愛と人々の反応
・私は感謝する
思ったこと・決心したこと
English
※ This translation note is provided as an outline (guide) for the day’s service. The worship (message) time is a space for “living dialogue” — with one another and with God. As such, the content may change flexibly in response to your reactions and the leading of the Holy Spirit. We cherish that dynamic, so please receive this simply as one reference point.
“The Only One”
Luke 6:6–11
Introduction
I remember the moment I clearly felt that no one understood how I felt. It was the New Year holiday — we were playing a card game, and my older brothers ended up taking all my New Year’s money.
You probably have a similar memory of your own.
But here is some good news: there is Someone who truly understands how you feel. That is what I want to talk about today.
Scripture Reading: Luke 6:6–11
Point 1 — The Day of Rest, Misunderstood
◆ The Sabbath
About two-thirds of the world’s population holds the Old Testament as sacred.
The Old Testament contains history, poetry, and wisdom — but at its core is something called the Law. The most well-known expressions of this Law are the Ten Commandments: do not murder, do not steal, do not bear false witness. These commandments became the bedrock of modern legal systems and have had a decisive influence on social welfare institutions as well.
Our daily rhythms carry the Law’s imprint too. The seven-day week, with one day of rest — that structure comes from the Law. That day of rest is called the Sabbath.
The Sabbath carried two meanings:
① A day of rest. The Jewish people had been slaves in Egypt for generations. When God freed them, this day was given as a gift — a declaration that human life is not merely about work. It was a day to recover human dignity.
② A day to know God. A day to stop, to reflect on life, to ask what it means, to know God and know yourself.
It is a sadness that when this concept entered Japan, the second meaning was largely lost. There is a strong current in Japanese culture of “I’m not sure what I’m living for, but I’ll work hard anyway.” The Sabbath was meant to be an antidote to exactly that — a day to rest and to rediscover meaning and God.
◆ A Law That Drifted from Its Purpose
What began as a life-giving rule gradually changed into something else.
Rest → No work of any kind → What counts as work? → Debates about how many steps you could walk before it became “work.”
Sound familiar? We saw something like this with COVID compliance culture — watchful people policing others, checking whether they were following the rules correctly.
The important thing to understand is: the problem was not the rule itself. The problem was how human beings interpreted it.
Here is an illustration. A father tells his small children: “Don’t get too close to the stove.” The reason is simple — he loves them and doesn’t want them to get burned. But the children discuss it among themselves: “We’re not supposed to get near the stove. Let’s just not go into that room.” “The stove must be something terrifying.” One day the father comes home to find the children shivering outside the room, freezing cold. What would he think?
This is a point that many Christians misunderstand: Jesus was not fighting against the Law. He was fighting against the traditions people had layered on top of it. He did not oppose the Law — He revealed its true meaning, the love of God hidden within it.
With that in mind, let us re-read verses 6–7.
The rule was: no work on the Sabbath. And healing was considered work. Therefore, they concluded, healing on the Sabbath was against God’s teaching.
◆ The Sadness of Not Noticing
What is heartbreaking about the Pharisees is this: they were the ones who longed most for the Messiah to come. And yet when He was standing right in front of them, they could not see it. If anything, a healing would have been the very proof they were looking for. But they missed it.
The irony is profound. The people who sought God more than anyone else — on the very day that was meant for knowing God — could not recognize the God standing before their eyes.
Point 2 — Jesus Alone
◆ What Others Saw and What Jesus Saw
I have three older brothers. The eldest has a rare hereditary condition — something our late grandmother also had. In fact, the university hospital still holds a specimen record of her case.
Once, my brother came home furious after a hospital visit. The doctor had looked at him with fascination and said: “Oh, how unusual! I’ve only ever seen this in textbooks!” My brother was furious. “I’m not an exhibit!” I understood exactly how he felt. He had gone to the hospital because something was wrong — and all the doctor could offer was curiosity. Not a single thought for what my brother was actually going through.
Today’s scene is something like that.
Everyone was looking at the man with the withered hand. But was anyone actually worried about him? Was anyone thinking: “How painful that must be. What must his daily life be like? What brought him to this place today — what was going through his mind?”
No. What occupied everyone’s attention was this: “Will Jesus heal him? Because that would be working on the Sabbath. That would break the Law.”
The man himself was irrelevant to them. They looked at him — but as a case study. Not one person in the room turned their attention to his suffering.
Except one. Jesus.
Jesus knew what they were thinking and said to the man with the shriveled hand, “Get up and stand in front of everyone.” So he got up and stood there.— Luke 6:8
Then Jesus said to them, “I ask you, which is lawful on the Sabbath: to do good or to do evil, to save life or to destroy it?”— Luke 6:9
Jesus alone was looking at this man with different eyes. Jesus alone was trying to rescue him.
Matthew records additional words Jesus spoke in this moment:
“If any of you has a sheep and it falls into a pit on the Sabbath, will you not take hold of it and lift it out? How much more valuable is a person than a sheep! Therefore it is lawful to do good on the Sabbath.”— Matthew 12:11–12
Jesus alone saw this man’s worth.
Somewhere in Scripture, God says: “You are precious and honored in my sight, and I love you.”
No matter how others may see you — in God’s eyes, you are precious and honored. Do you know that His gaze is on you today, in the same way?
There may be times when you feel that no one understands you. Times when you are certain that no one sees what you are going through.
But Jesus does. Jesus alone.
Jesus knew that healing this man would draw criticism. He did it anyway. He chose to stand with this man’s suffering, even at the cost of opposition.
He looked around at them all, and then said to the man, “Stretch out your hand.” He did so, and his hand was completely restored.— Luke 6:10
Point 3 — What Jesus Revealed
◆ A Principle
Jesus did not heal every person He encountered. But through His actions, something becomes unmistakably clear: how God sees those who suffer. Jesus was moved with compassion.
◆ Where Are We?
Which of these people are we most like?
The Pharisees — people who, even when standing before a miracle, become filled with anger?
The man with the withered hand — people who cannot do as they wish, trapped by their limitations?
The disciples — people who are watching, but not yet sure what they believe?
Or are there any among us who are already walking freely with Jesus, the way that man walked after his hand was restored?
◆ Anger vs. Joy
The passage records how people responded to this moment:
But the Pharisees and the teachers of the law were furious and began to discuss with one another what they might do to Jesus.— Luke 6:11
Hostility. It happens so often — and Japan is perhaps a particularly vivid example of this pattern.
They witnessed a miracle. They saw it with their own eyes. And yet they themselves did not change. The miracle passed over them without touching them.
But there was someone who changed. The man who was healed. He must have been overjoyed.
And I imagine this: there was one other person in that room who rejoiced with him.
Jesus.
When I look at Jesus in this moment, I am filled with gratitude. I am so glad that God is this kind of God.
Some people say, “All gods are basically the same.” They are not.
I am so grateful that God is so gentle. If the God I believed in were distant, frightening, or indifferent to my pain — there would be no hope in this life.
I am so glad that God is a God of love. That He draws close to those who suffer. That Jesus is the kind of God He is.
What Jesus revealed was the face of God that humanity had long misunderstood. I want to walk through life with this God.
中文
※ 本翻译注记仅供当天聚会大纲（参考）之用。敬拜（信息）的时间，是我们彼此之间、以及与神之间"活泼对话"的场所。因此，当天的内容可能会因您们的回应或圣灵的引导而有所调整。我们珍视这样的动态，敬请将此视为一个参考指引。
「只有他」
路加福音 6:6–11
引言
我记得有一次，我清清楚楚地感受到——没有人理解我的心情。那是新年假期，我们在玩纸牌游戏，结果压岁钱被哥哥们全赢走了。
你们可能也有过类似的经历。
不过，这里有一个好消息：一定有一位真正理解你心情的人。今天我想谈的，就是这件事。
读经：路加福音 6:6–11
第一点——被误解的安息日
◆ 安息日
世界上大约三分之二的人口以旧约圣经为神圣的经典。
旧约圣经中有历史、有诗歌、有智慧，但其核心是一套被称为「律法」的规范。其中最广为人知的，就是十诫：不可杀人、不可偷盗、不可作假见证。这些诫命成为近代法律制度的基石，对社会福利制度也产生了决定性的影响。
我们日常的时间节奏，其实也源于律法。一周七天、其中一天休息的制度，最初正是来自律法。这一天被称为安息日。
安息日有两层含义：
① 休息的日子。 犹太人曾长期在埃及为奴。得到释放之后，神将这一天作为礼物赐给他们——宣告人的生命不只是为了劳作。这是一个恢复人的尊严的日子。
② 认识神的日子。 停下来，思考人生，追问生命的意义，认识神，也认识自己。
令人遗憾的是，当这一观念传入日本时，第二层含义几乎完全消失了。日本文化中有一种很强的气氛：「虽然不知道为什么而活，但先拼命努力吧。」而安息日本来就是解决这一困境的——那是一个休息、重新发现意义、认识神的日子。
◆ 渐渐变质的律法
这个本来是赋予人生命的规则，渐渐地变了样子。
休息 → 不可做任何工作 → 什么算工作？ → 到底走多少步才算违法？——讨论越来越细琐。
这让我想起新冠期间出现的「规则警察」，人们开始相互监督，检查对方有没有遵守规定。
这里需要注意的是：问题不在于规则本身，而在于人对规则的解读。
打个比方。一位父亲对年幼的孩子说：「不要太靠近炉子。」他这样说，是因为爱孩子，不想让他们被烫伤。然而孩子们私下商量：「爸爸说不能靠近炉子，那我们就不进那个房间好了。」「炉子一定是很可怕的东西。」有一天父亲回到家，发现孩子们在房间外面瑟瑟发抖。父亲会作何感想？
许多基督徒也存在一个误解——其实耶稣所争战的，不是律法本身，而是人们加在律法上的传统。 耶稣不是反对律法，而是揭示了律法真正的含义，揭示了其中隐藏的神的爱。
带着这个理解，我们再来读第6–7节。
安息日不可做工——治病也算做工——所以安息日治病违背了神的教导。这就是他们的逻辑。
◆ 无从察觉的悲哀
法利赛人身上有一件令人心碎的事：他们比任何人都更渴望弥赛亚的到来。然而当弥赛亚就站在他们面前，他们却认不出来。更讽刺的是，一次医治，本来正好可以成为证明弥赛亚身份的证据——他们却错过了。
这是深刻的讽刺：那些比任何人都更寻求神的人，在那个本为认识神而设立的安息日，竟然认不出就站在他们眼前的神。
第二点——只有耶稣
◆ 众人的目光与耶稣的视角
我有三个哥哥。大哥有一种罕见的遗传病，这是从已去世的祖母那里遗传下来的，祖母的身体标本至今还在某所大学附属医院里保存着。
有一次，大哥非常愤怒地回到家。他说，去医院看病，医生一看到他，眼睛都亮了，兴奋地说：「哇，好罕见！我只在教科书上见过这种病例！」大哥当场就发火了：「我不是供人参观的！」我完全理解他的感受。他是因为身体有状况才去医院的，而医生满脑子只是好奇心，完全没有考虑到他的感受。
今天经文中的场景，也是如此。
所有人的目光都投向了那个右手萎缩的人。但有没有人真正为他担心？有没有人心里想：「真可怜，他平日里是怎么生活的？他今天来到这里，心里又是什么感受？」
没有。所有人的关注点只是：「耶稣会不会医治他？刚好，安息日不可做工，我们倒要看看。」
这个人本身，对他们来说毫不重要。他们看着他，只是把他当作一个案例、一个证据。没有一个人关心他的痛苦。
只有一个人例外——耶稣。
耶稣知道他们的意念，就对那只手萎缩的人说："起来，站在中间。"那人就起来，站在那里。——路加福音 6:8
耶稣对他们说："我问你们，安息日是行善呢，还是行恶呢？是救命呢，还是害命呢？"——路加福音 6:9
只有耶稣，用与众不同的眼光看着这个人。只有耶稣，正在寻求拯救他。
马太福音记录了耶稣在这个场景中说的更多话：
耶稣对他们说："你们中间谁有一只羊，当安息日掉在坑里，不把它抓住拉上来呢？人比羊何等贵重！所以，在安息日行善是可以的。"——马太福音 12:11–12
只有耶稣，看见了这个人的价值。
圣经有一处，神这样说：「你在我眼中是宝贵的，有尊贵的，我也爱你。」
无论在别人眼中你是什么样子——在神的眼中，你是宝贵而尊贵的。你知道吗，今天祂的目光也正以同样的方式注视着你。
也许你曾有过这样的感受：没有人理解我，没有人看见我在经历什么。
但耶稣不同。只有耶稣。
耶稣知道医治这个人会招来批评。但祂还是这样做了。祂选择与这个人的痛苦同在，哪怕要为此承受反对与指责。
耶稣环顾四周，注视着他们众人，对那人说："伸出你的手来。"他伸出手来，他的手就复原了。——路加福音 6:10
第三点——耶稣所揭示的
◆ 一个原则
耶稣并没有医治所有遇见的人。但透过祂的行动，有一件事变得无比清晰：神如何看待那些受苦的人。 耶稣怀有怜悯。
◆ 我们在哪里？
在今天的经文中，你最像哪一个人呢？
法利赛人——就算站在奇迹面前，内心也充满了怒气？
手萎缩的人——无法按照自己的意愿行动，被自己的局限所困住？
门徒们——正在旁观，但尚未确定自己的信仰？
还是说，有没有人已经像那个手复原后的人一样，正在与耶稣自由地同行？
◆ 愤怒 vs 喜乐
经文记录了人们对这件事的反应：
他们却怒气充心，彼此商议怎样对付耶稣。——路加福音 6:11
敌意。这样的反应总是会出现——而日本也许是这种模式的一个典型例子。
他们亲眼目睹了奇迹。他们看见了。然而他们自己没有改变。奇迹从他们眼前经过，却没有触碰到他们。
但有一个人改变了——那个被医治的人。他一定欣喜若狂。
而我想象，那个房间里还有一个人，与他同样欢欣——
耶稣。
每当我看到这一幕，心里就充满感谢。感谢神是这样的神。
有人说，「所有的神都差不多。」这可差远了。
感谢神是如此温柔慈爱的神。如果我所信仰的神是遥远的、可怕的、对我的痛苦漠然的神，那这一生就毫无盼望可言。
感谢神是充满爱的神。感谢祂愿意与受苦者同行。感谢耶稣是这样的神。
耶稣所揭示的，正是人类长久以来所误解的那个神的真实面貌。我愿意与这样的神一同走这一生。
Tagalog
※ Ang pagsasaling ito ay ibinibigay bilang isang balangkas (gabay) para sa araw ng serbisyo. Ang oras ng pagsamba (mensahe) ay isang lugar ng “buhay na pakikipag-usap” — sa isa’t isa at sa Diyos. Kaya naman, ang nilalaman ay maaaring magbago nang may kakayahang umangkop batay sa inyong mga tugon at sa gabay ng Espiritu Santo. Pinahahalagahan namin ang dinamikong iyon, kaya pakitanggap lamang ito bilang isang sanggunian.
“Ang Tanging Isa”
Lucas 6:6–11
Panimula
Naalala ko ang sandaling malinaw kong naramdaman na walang nakakaunawa sa aking nararamdaman. Kapistahan ng Bagong Taon — naglalaro kami ng baraha, at tinanggal ng aking mga kuya ang lahat ng aking pera para sa Bagong Taon.
Malamang may katulad kang alaala.
Ngunit narito ang magandang balita: tiyak na may isang Taong tunay na nakakaunawa sa iyong nararamdaman. Iyon ang nais kong talakayin ngayon.
Pagbabasa ng Kasulatan: Lucas 6:6–11
Punto 1 — Ang Araw ng Pahinga, Maling Nauunawaan
◆ Ang Sabbath
Halos dalawang-katlo ng populasyon ng mundo ang nagtataglay ng Lumang Tipan bilang sagrado.
Ang Lumang Tipan ay naglalaman ng kasaysayan, tula, at karunungan — ngunit sa kaibuturan nito ay isang koleksyon ng mga batas na tinatawag na Kautusan. Ang pinakakilalang mga pagpapahayag nito ay ang Sampung Utos: huwag pumatay, huwag magnakaw, huwag magsaksi ng kasinungalingan. Ang mga utos na ito ay naging pundasyon ng modernong sistema ng batas at nagkaroon ng mapagpasyalang impluwensya sa mga institusyong pangkapakanan ng lipunan.
Ang ating pang-araw-araw na ritmo ng oras ay nagtataglay rin ng imprint ng Kautusan. Ang pitong-araw na linggo, na may isang araw ng pahinga — ang istrukturang iyon ay nagmumula sa Kautusan. Ang araw ng pahinga na iyon ay tinatawag na Sabbath.
Ang Sabbath ay may dalawang kahulugan:
① Araw ng pahinga. Ang mga Judio ay naging mga alipin sa Egipto sa loob ng maraming henerasyon. Nang palayain sila ng Diyos, ang araw na ito ay ibinigay bilang isang regalo — isang pahayag na ang buhay ng tao ay hindi lamang para sa paggawa. Ito ay isang araw upang mabawi ang dignidad ng tao.
② Araw upang makilala ang Diyos. Isang araw upang tumigil, magnilay sa buhay, hanapin ang kahulugan nito, makilala ang Diyos at makilala ang iyong sarili.
Isang kalungkutan na nang makapasok ang konseptong ito sa Japan, ang pangalawang kahulugan ay halos ganap na nawala. Mayroong malakas na agos sa kulturang Hapon ng “Hindi ko alam kung para saan ako nabubuhay, ngunit magsusumikap na lang ako.” Ang Sabbath ay sinadya bilang lunas sa ganyang sitwasyon — isang araw upang magpahinga at muling matuklasan ang kahulugan at ang Diyos.
◆ Isang Batas na Lumihis sa Layunin Nito
Ang nagsimulang batas na nagbibigay-buhay ay unti-unting nagbago.
Pahinga → Walang anumang trabaho → Ano ang trabaho? → Mga debate tungkol sa kung ilang hakbang ang maaari mong lakarin bago ito maging “trabaho.”
Pamilyar ba? Nakita natin ang katulad nito sa panahon ng COVID — mga taong nagbabantay sa isa’t isa, sinusuri kung sumusunod sila sa mga patakaran.
Ang mahalagang bagay na dapat maunawaan ay ito: ang problema ay hindi ang batas mismo. Ang problema ay kung paano ito binibigyang-kahulugan ng mga tao.
Narito ang isang ilustrasyon. Sinabi ng isang ama sa kanyang maliliit na anak: “Huwag kayong lumalapit nang masyadong malapit sa kalan.” Ang dahilan ay simple — mahal niya sila at ayaw niyang masunog. Ngunit ang mga bata ay nagusap sa isa’t isa: “Hindi tayo dapat lumalapit sa kalan. Huwag na tayo pumasok sa kuwartong iyon.” “Ang kalan ay tiyak na isang kakila-kilabot na bagay.” Isang araw, umuwi ang ama at natuklasang nanginginig ang mga bata sa labas ng kuwarto, niyeyelo. Ano ang maisip ng ama?
Ito ay isang punto na maraming Kristiyano ay mali ang pagkaunawa: Hindi nilalaban ni Jesus ang Kautusan. Nilalaban niya ang mga tradisyong idinagdag ng mga tao sa ibabaw nito. Hindi Siya tumututol sa Kautusan — inihayag Niya ang tunay na kahulugan nito, ang pagmamahal ng Diyos na nakatago sa loob nito.
Sa gayon, basahin nating muli ang mga talata 6–7.
Ang patakaran ay: walang trabaho sa Sabbath. Ang pagpapagaling ay itinuturing na trabaho. Samakatuwid, ang pagpapagaling sa Sabbath ay salungat sa turo ng Diyos — iyon ang kanilang lohika.
◆ Ang Kalungkutan ng Hindi Pagmamalay
Ang nakakaantig na bagay tungkol sa mga Pariseo ay ito: sila ang mga pinaka-nagnanasang dumating ang Mesiyas. At gayunpaman nang nakatayo ang Mesiyas sa harapan nila, hindi nila ito nakita. At lalong mapanuksong-isip: isang pagpapagaling ang naging eksakto ang patunay na hinahanap nila — ngunit napalampas nila ito.
Ang ironi ay malalim. Ang mga taong higit sa lahat ay naghahanap ng Diyos — sa mismong araw na itinalaga para makilala ang Diyos — ay hindi nakilala ang Diyos na nakatayo sa harapan ng kanilang mga mata.
Punto 2 — Si Jesus Lamang
◆ Ang Nakita ng mga Tao at ang Perspektibo ni Jesus
Mayroon akong tatlong kuya. Ang panganay ay may isang bihirang hereditary na kondisyon — isang bagay na taglay din ng aming yumaong lola. Sa katunayan, ang university hospital ay nagtataglay pa rin ng rekord ng specimen ng aking lola.
Minsan, umuwi ang aking kuya nang nagagalit. Sinabi niya na nang pumunta siya sa ospital, ang doktor ay lumiwanag ang mukha at nagsabi: “Oh, bihira ito! Nakita ko lamang ito sa mga aklat-aralin!” Nagalit ang aking kuya. “Hindi ako eksibisyon!” Naiintindihan ko ang kanyang pakiramdam. Pumunta siya sa ospital dahil may problema siya — at ang lahat ng inaalok ng doktor ay puro pagkamausisa. Wala kahit isang saloobin para sa kanyang nararamdaman.
Ang eksena ngayon ay katulad ng ganoon.
Lahat ay nakatingin sa lalaking may kalumang kamay. Ngunit may nagmamalasakit ba sa kanya? May nag-iisip ba: “Nakakaawa siya. Ano kaya ang kanyang pang-araw-araw na buhay? Ano ang nasa puso niya nang pumunta siya dito ngayon?”
Wala. Ang lahat ng pansin ay nakatuon sa: “Pagagalingin kaya ni Jesus ang lalaking ito? Dahil trabaho iyon sa Sabbath. Lalabag iyon sa Kautusan.”
Ang lalaki mismo ay walang kabuluhan sa kanila. Tinitingnan nila siya — ngunit bilang isang kaso, isang katibayan. Wala ni isa sa silid ang nagpalingon ng pansin sa kanyang pagdurusa.
Maliban sa isa. Si Jesus.
Nalaman ni Jesus ang kanilang mga iniisip at sinabi sa lalaking may kalumang kamay, “Bumangon ka at tumayo sa gitna.” Kaya tumayo siya.— Lucas 6:8
Sinabi ni Jesus sa kanila, “Itatanong ko sa inyo, alin ang naaayon sa batas sa Sabbath: ang gumawa ng mabuti o gumawa ng masama, ang magligtas ng buhay o pumatay?”— Lucas 6:9
Si Jesus lamang ang tumitingin sa lalaking ito nang may ibang mata. Si Jesus lamang ang nagsisikap na iligtas siya.
Naitala ng Mateo ang karagdagang mga salita na sinabi ni Jesus sa sandaling ito:
Sinabi ni Jesus sa kanila, “Kung alin sa inyo ang may isang tupa at ito’y mahulog sa isang hukay sa Sabbath, hindi ba niya ito hahawakan at iaaangat? Gaano pa ka-halaga ang isang tao kaysa sa isang tupa! Kaya naman, naaayon sa batas ang gumawa ng mabuti sa Sabbath.”— Mateo 12:11–12
Si Jesus lamang ang nakakita ng halaga ng taong ito.
Sa isang lugar sa Kasulatan, sinasabi ng Diyos: “Mahal kita, at ikaw ay may halaga at karangalan sa aking paningin.”
Kahit paano ka makita ng iba — sa mga mata ng Diyos, ikaw ay mahalaga at may karangalan. Alam mo ba na ang Kanyang tingin ay nakataon sa iyo ngayon, sa parehong paraan?
Maaaring may mga panahon na nararamdaman mong walang nakakaunawa sa iyo. Na walang nakakakita sa iyong pinagdaraanan.
Ngunit si Jesus ay nakakakita. Si Jesus lamang.
Alam ni Jesus na ang pagpapagaling sa taong ito ay magdudulot ng kritisismo. Ginawa Niya pa rin ito. Pinili Niyang tumayo kasama ang pagdurusa ng taong ito, kahit sa gastos ng pagsalungat.
Tumingin Siya sa kanilang lahat, at pagkatapos ay sinabi sa lalaki, “Iunat mo ang iyong kamay.” Ginawa niya ito, at ang kanyang kamay ay ganap na naibalik.— Lucas 6:10
Punto 3 — Ang Inihayag ni Jesus
◆ Isang Prinsipyo
Hindi pinagaling ni Jesus ang bawat taong nakilala Niya. Ngunit sa pamamagitan ng Kanyang mga kilos, isang bagay ang nagiging malinaw na walang alinlangan: kung paano tinitingnan ng Diyos ang mga nagdurusa. Si Jesus ay nagmamahal.
◆ Nasaan Tayo?
Sa talata ngayon, sino sa mga taong ito ang pinaka-katulad mo?
Ang mga Pariseo — mga taong, kahit nakatayo sa harap ng isang himala, ay napupuno ng galit?
Ang lalaking may kalumang kamay — mga taong hindi makagawa ng kanilang kagustuhan, nakulong ng kanilang mga limitasyon?
Ang mga alagad — mga taong nagmamasid, ngunit hindi pa sigurado sa kanilang pananampalataya?
O mayroon bang ilan sa atin na namumuhay na nang malaya kasama si Jesus, tulad ng lalaking nagpalakad pagkatapos maibalik ang kanyang kamay?
◆ Galit vs. Kagalakan
Naitala ng talata kung paano tumugon ang mga tao sa sandaling ito:
Ngunit sila ay napuno ng galit at nagsimulang talakayin sa isa’t isa kung ano ang gagawin nila kay Jesus.— Lucas 6:11
Galit. Palagi itong nangyayari — at ang Japan ay marahil isang partikular na malinaw na halimbawa ng pattern na ito.
Nasaksihan nila ang isang himala. Nakita nila ito. At gayunpaman sila mismo ay hindi nagbago. Ang himala ay dumaan sa kanila nang hindi sila naabot.
Ngunit may isang taong nagbago. Ang lalaking napagaling. Tiyak na siya ay lubos na nagalak.
At naiisip ko: mayroon pang isa sa silid na nagalak kasama niya.
Si Jesus.
Kapag tinitingnan ko si Jesus sa sandaling ito, puno ako ng pasasalamat. Nagagalak ako na ang Diyos ay ganitong uri ng Diyos.
May mga nagsasabi: “Lahat ng diyos ay pareho lang.” Higit pa sa mali iyon.
Nagagalak ako na ang Diyos ay napaka-maamo. Kung ang Diyos na aking pinaniniwalaan ay malayo, nakakatakot, o walang pakialam sa aking sakit — walang pag-asa sa buhay na ito.
Nagagalak ako na ang Diyos ay isang Diyos ng pagmamahal. Na lumalapid Siya sa mga nagdurusa. Na si Jesus ay ganitong uri ng Diyos.
Ang inihayag ni Jesus ay ang mukha ng Diyos na matagal nang hindi nauunawaan ng sangkatauhan. Nais kong maglakad sa buhay kasama ang Diyos na ito.
茨城県つくば市にあるキリスト教会、つくばライフチャーチ（Tsukuba Life Church）の公式ブログです。
私たちは福音派のプロテスタント教会で、聖書のメッセージ、礼拝、イベント情報などを発信しています。どなたでも歓迎します。
This is the official blog of Tsukuba Life Church, an Evangelical Protestant Christian church located in Tsukuba City, Ibaraki, Japan.
We share Bible messages, worship information, and community events. Everyone is welcome.
這裡是位於日本茨城縣筑波市的 筑波生命教會（Tsukuba Life Church） 官方部落格。
我們是一間福音派基督新教教會，分享聖經信息、禮拜聚會及各類活動資訊，歡迎任何人參加。 这里是位于日本茨城县筑波市的 筑波生命教会（Tsukuba Life Church） 官方博客。
我们是一间福音派基督新教教会，分享圣经信息、礼拜聚会及各类活动资讯，欢迎任何人参加。
コメント