Sermon Note2026/01/03,04

• English

• 中文

• Tagalog

English

"What It Means to Worship God"

[Romans 12:1]

Intro

This is the time of year that makes us think about what it means to worship the true God. This is because the New Year is a time when many people seek various gods in various ways. In Kanagawa Prefecture, there is a ritual where young people enter the cold sea in loincloths to purify themselves. In Mie Prefecture, people are said to laugh loudly "Wah-ha-ha!" three times toward the sea, believing it will bring happiness.

There are also interesting traditions around the world. In Ecuador, people wear new yellow underwear and run around the neighborhood once with an empty suitcase. This is believed to lead to a "year full of travel and activity." (I think running around in yellow underwear is active enough already!)

Since many people seek gods in so many ways, I wonder: what does it truly mean to worship the true God? Today, I would like to think about worship. Perhaps you haven't fully understood it until now, or maybe there were misunderstandings. Thinking about worship is important because it is also about thinking about how we live.

1. With Your Whole Being

The Purpose of Human Existence First, I want to think about the purpose of our existence. You do not exist by chance. Your life has meaning. Why did the eternal God, who created the universe, create humans? It was for fellowship. God loves us, and we love God. To be known by God and to know God. God values fellowship.

If the purpose of humanity is fellowship with God, then worship is the place where that is realized in its purest form. In that sense, worship is not something that merely enriches our lives; it is the purpose of our life itself. Also, it is not just for a few hours once a week, but involves our entire being. In the eternal heaven, we will worship God. It can be said that we live while worshipping and live toward worship.

So, what should worship be like? That is today's theme. It refers to something more than just coming to church, singing, and listening to a talk.

"Your Bodies" The Bible says, "your bodies." Worship is not just about singing or making offerings; it is about offering ourselves first—your heart, body, spirit, and your everything. When Jesus was asked what the most important teaching in the Bible was, He spoke of worshipping with one's entire being.

[Mark 12:30]

In other words, loving God with your entire existence. This is the most important thing. We don't just believe that God exists; we know that He loves us and has a meaning and purpose for our lives. Therefore, we say: "I love You. I want to live in Your will. I entrust my life into Your hands. Until now, I lived as I pleased, but I learned there is a better way. Let me live as You wish. I entrust my all into Your hands." This is it. We are offering our very way of life to God.

2. Offering Actively and Proactively

"A Living Sacrifice" The Bible calls it a "living sacrifice." This is a strange phrase. Usually, isn't a sacrifice dead? If you try to offer a living animal on an altar, it would be difficult because it would run away. But worship means offering yourself as a "living sacrifice." In other words, it's not half-hearted or forced. It is being there by my decision, my choice, and my will.

Active Worship Worship is not a passive matter. It is not passive, but active and proactive. Let's think about the difference between passive and active worship.

• Passive Worship: You come to church to receive teaching. "What kind of talk can I hear today?" or "Who will be kind to me? What can I receive?" The focus is on "me." You sing because you are told to, you raise your hands because you are told to, and you say "Amen" reluctantly because you are told to. I once went to a church to give a message, and it felt "dry." It wasn't lively. The praise was so quiet! They seemed to just be following the lyrics. There was almost no response during the message. Since I believe response is important, I said at the end, "Those who believe, let's say Amen in a loud voice!" ...Silence. Are you being dragged here? Are you coming reluctantly? Passive worship has no lively life.

• Active Worship: You aren't coming to receive; you are coming to offer worship. The focus is on "God." "Today, I am going to church to offer worship to God." Also, you think, "To whom can I show love today?" You praise God even if not told to, gratitude overflows, you raise your hands, and you say "Amen" from your heart as a confession. There is a hunger and thirst for God.

Also, a passive worshiper is like a customer. They complain that the service is bad. They rarely pray for the worship service. An active worshiper is a member of the team. They use their gifts to build up the church together. They pray for the worship, and if there is a problem, they try to solve it together instead of just complaining.

I want this church to always be a church that offers worship full of life. I want it to be a church where people are saved when they bring their family and friends. The pastor's talk might be a hit or miss sometimes, but when people come here, they understand beyond logic that God is here. There is love. There is joy. I want to be a church that is pleasing to God and where His presence is always felt. We value worship. We worship actively and proactively.

3. Worshiping as a Response to God's Love

Worshiping Wholistically As mentioned in [Mark 12:30], it means loving God with your everything—voice, body, heart, all of it. And not only that, it also means in our entire life. I pray that our lives are always in close fellowship with God, not just during worship time, and that our words and lives reflect God's glory.

However, please be careful. Such worship does not come from a sense of obligation like "I must do it."

The Starting Point is Christ's Love The starting point is the love of Christ. Jesus loved us with His everything, with His entire being. Although we can't give anything back for that love, we at least want to be thankful. We want to love Him. Let me say something important: Worship is the response we offer with gratitude and respect to the God who showed that infinite love. It is our appropriate response to the Gospel.

"Only I am left!" Long ago, there was a legendary missionary named Livingstone who preached the Gospel in Africa. Once, he shared the Gospel with a tribal leader, and the leader believed in Jesus. The leader was so happy that he brought food to Livingstone and said, "I am happy to be saved. I want to offer this to God." But Livingstone said, "Do you think God would be pleased with food?" The leader went home disappointed. After a while, the leader brought his precious horse and said, "I want to offer this to God." A horse is very expensive. Livingstone said, "Do you think God would be pleased with a horse?" The leader went home disappointed again. Finally, the leader brought a pin for his clothes, the symbol of being the tribal chief. "I offer this to God. Without this, I am just an ordinary person." Livingstone said, "I don't think God would be pleased." The leader said, "Then what would be okay? Nothing is left. Only I am left!" Livingstone said, "That is exactly what God wants."

Are you satisfied with offering only an hour and a half out of the 168 hours in a week to Jesus, who gave His life for you? What is the greatest expression of love we can give? The greatest thing I can do for my wife is not buying presents, but the confession that "I will live with you, my life is yours."

That is why we confess: "O God. This life is Yours. I will live with You and for You. I respond to Your love which gave me everything." We worship You with our whole being and our whole life. That is our worship.

[Romans 12:1]

May you be blessed.

---

中文

『何謂敬拜神』

[羅馬書 12:1]

序言

這是一個讓我們思考何謂敬拜真神的時期。因為正月是許多人以各種方式尋求各種神明的時候。在神奈川縣，有一種儀式是年輕人在新年穿著丁字褲進入寒冷的海水中淨身。在三重縣，據說人們會面向大海大笑三聲「哇哈哈！」，相信這樣會獲得幸福。

世界各地也有有趣的習俗。在厄瓜多爾，人們會穿上新的黃色內褲，拿著空的行李箱繞鄰里跑一圈。據說這代表這一年將會是「旅程多多、充滿活力的一年」。（我覺得光是穿著黃色內褲到處跑就已經夠有活力的了。）

許多人以各種方式尋求神。因此我常想：敬拜真神究竟是什麼意思？今天我想和大家一起思考敬拜。或許在此之前，大家對敬拜並不太了解，或者有所誤解。思考敬拜是很重要的，因為這也是在思考我們的生活方式。

1. 以全人投入

人存在的目的 首先，我想思考一下我們存在的目的。你並非偶然存在。你的人生是有意義的。那麼，創造宇宙的永恆之神為什麼要造人呢？是為了團契（交往）。神愛我們，我們也愛神。被神所知，也認識神。神非常重視這種團契關係。

如果人類的目的在於與神團契，那麼敬拜可以說是這種關係以最純粹的形式實現的場合。從這個意義上說，敬拜並非只是豐富我們人生的某種點綴，而是我們人生的目的本身。此外，敬拜並非每週一次、幾小時的事，而是關乎我們全人的。在永恆的天國裡，我們將敬拜神。可以說，我們是邊敬拜邊生活，並朝著敬拜而活。

那麼，敬拜應該是怎樣的呢？這就是今日的主題。它指的超越了來到教會、唱歌和聽道。

「將身體獻上」 聖經說「將身體獻上」。敬拜不只是唱歌或奉獻祭物，而是首先獻上我們自己——以你的心、身、靈，你的全部。耶穌曾被問到聖經中最誡命是什麼，祂談到了要以全人敬拜。

[馬可福音 12:30]

也就是說，以你的全人去愛神。這是最重要的事。我們不只相信神的存在，也知道祂愛我們，並對我們的人生有意義和目的。因此我們說：「我愛祢。我願活在祢的旨意中。我將我的人生交託在祢手中。以前我隨心所欲地生活，但我現在知道有更好的生活方式。請讓我照祢的心意生活。我將我的全部交託在祢手中。」就是這個。我們是將生活方式本身獻給神。

2. 主動與積極的奉獻

「活祭」 聖經使用了「活祭」這個詞。這是一個奇特的詞。通常祭物不都是死的嗎？例如要把動物獻在祭壇上，如果牠是活的會很麻煩，因為牠會逃跑。但聖經說，敬拜是將你自己作為「活祭」獻上。也就是說，不是勉強的，不是被強迫的，而是憑著我的決定、選擇和意志在那裡。

主動的敬拜 也就是說，敬拜不是被動的事。它不是被動的（Passive），而是主動的（Active）且積極的。讓我們來思考被動敬拜與主動敬拜的區別。

• 被動的敬拜： 來到教會是為了接受教導。「今天在禮拜中能聽到什麼故事呢？」或者「誰會對我親切呢？我能得到什麼呢？」焦點在於「我」。因為被叫唱歌才唱，因為被叫舉手才舉手，因為被叫說「阿門」才勉強說「阿門」。 我曾被邀請到某間教會講道，感覺那裡乾巴巴的，缺乏活力。讚美的聲音好小！感覺只是在跟著歌詞跑。講道期間也幾乎沒有反應。因為我認為響應很重要，所以在講道最後我像往常一樣說：「相信的人請大聲說阿門！」……一片寂靜。 是被誰帶來的嗎？是心不甘情不願來的嗎？被動的敬拜中沒有生機勃勃的生命。

• 主動的敬拜： 不是來「領受」的，而是來「獻上」敬拜。焦點在於「神」。「今天我去教會是為了向神獻上敬拜。」此外，你會思考「今天我能向誰表現愛？」即使沒被要求也會從心底歌頌神，充滿感謝，有時舉手，發自內心地認同並宣告「阿門」。對神有飢渴慕義的心，有尋求的心。

此外，被動的敬拜者是「客人」。會抱怨服務不好。幾乎不為敬拜禱告。主動的敬拜者是「團隊成員」。運用恩賜共同建立教會。為敬拜禱告，如果有問題，不是抱怨，而是嘗試一起解決。

我希望這間教會始終是一間獻上充滿生命力之敬拜的教會。希望這是一個帶家人朋友來就能得救的教會。牧師的講道雖然有時會失準，但來到這裡就能超越理智地明白神同在。有愛，有喜樂。我希望成為一個讓神喜悅、始終有神臨在的教會。我們重視敬拜，主動且積極地敬拜。

3. 作為對神之愛的響應

全人的敬拜 正如 [馬可福音 12:30] 所說，這意味著要以你的全部——聲音、身體、心靈，去愛神。不僅如此，這也意味著在我們的全生活中。我希望不僅在敬拜時間，我們的人生也始終與神有親密的團契。願我們的言語和人生都能彰顯神的榮耀。

但請注意，這樣的敬拜並非源於「必須做」的義務感。

出發點是基督的愛 其出發點終究是基督的愛吧。耶穌付上了一切，以全人愛了我們。雖然對於那份愛我們無以回報，但至少想表達感謝，想愛這一位。 我要說一件重要的事：敬拜是對於彰顯了那無限之愛的神，我們帶著感謝與敬意獻上的「響應」。是我們對福音應有的響應。

「只剩下我了！」 以前有一位傳奇宣教師李文斯頓，他在非洲大陸傳揚福音。有一次，李文斯頓向一位部落首領傳福音，首領信了耶穌。首領很高興，帶食物來到李文斯頓那裡說：「我得救了很高興。我想獻給神。」但李文斯頓說：「神會喜悅食物嗎？」首領失望地回去了。過了一會兒，首領牽著他珍視的馬來說：「我想獻給神。」馬是非常昂貴的。李文斯頓說：「神會喜悅馬嗎？」首領又失望地回去了。再過了一會兒，首領帶來了他作為部落首領的象徵——衣服上的別針。「我要把這個獻給神。沒有這個，我就只是個普通人。」李文斯頓說：「我想神不會喜悅。」首領說：「那到底要什麼才好？我已經什麼都沒剩下了，不就只剩下我了嗎？」李文斯頓說：「那正是神所期望的。」

各位，對於為我們捨命的耶穌，一週 168 小時中只獻上一小時半，這樣就滿足了嗎？我們能做的最大愛之表達是什麼？我能對妻子做的最大愛之表達，雖然可以買禮物，但最大的難道不是宣告「我要與妳共度一生，我的人生是屬於妳的」嗎？

所以我們宣告：神啊，這人生是屬於祢的。我將與祢同在，為祢而活。我響應祢那付出一切的愛。我們以我們的存在、全人和全生活來敬拜祢。那正是我們的敬拜。

[羅馬書 12:1]

願祝福臨到大家。

---

Tagalog

『Ano ang Ibig Sabihin ng Pagsamba sa Diyos』

[Roma 12:1]

Intro

Ito ang panahon ng taon na nagpapaisip sa atin kung ano ba talaga ang tunay na pagsamba sa Diyos. Dahil ang Bagong Taon ay panahon kung kailan maraming tao ang humahanap sa iba't ibang diyos sa iba't ibang paraan. Sa Kanagawa Prefecture, may ritwal kung saan ang mga kabataang lalaki ay pumapasok sa malamig na dagat na naka-bahag lamang upang linisin ang kanilang sarili. Sa Mie Prefecture naman, sinasabing tumatawa sila nang malakas ng "Wah-ha-ha!" nang tatlong beses paharap sa dagat, dahil pinaniniwalaan nilang magdadala ito ng kaligayahan.

May mga kawili-wiling tradisyon din sa ibang bansa. Sa Ecuador, nagsusuot sila ng bagong dilaw na underwear at tumatakbo paikot sa kanilang kapitbahayan dala ang isang bakanteng maleta. Pinaniniwalaan nilang magdudulot ito ng "isang taong puno ng paglalakbay at pagiging aktibo." (Sa tingin ko, ang pagtakbo nang naka-dilaw na underwear ay sapat na para maging aktibo!)

Dahil maraming tao ang humahanap sa diyos sa iba't ibang paraan, naiisip ko: Ano nga ba ang tunay na pagsamba sa tunay na Diyos? Ngayon, nais kong pag-isipan natin ang tungkol sa pagsamba. Maaaring hanggang ngayon ay hindi niyo pa ito lubos na nauunawaan, o baka may mga maling akala. Ang pag-iisip tungkol sa pagsamba ay mahalaga dahil ito rin ay pag-iisip tungkol sa ating paraan ng pamumuhay.

1. Gamit ang Buong Pagkatao

Ang Layunin ng Pag-iral ng Tao Una, nais kong isipin natin ang layunin ng ating pag-iral. Hindi ka narito nang dahil lamang sa pagkakataon. May kahulugan ang iyong buhay. Bakit nilikha ng walang hanggang Diyos na gumawa ng sansinukob ang tao? Ito ay para sa pakikipag-ugnayan (fellowship). Mahal tayo ng Diyos, at mahal din natin ang Diyos. Ang makilala ng Diyos, at ang makilala ang Diyos. Pinahahalagahan ng Diyos ang pakikipag-ugnayan.

Kung ang layunin ng tao ay pakikipag-ugnayan sa Diyos, ang pagsamba ang lugar kung saan ito ay natutupad sa pinakamalinis na paraan. Sa ganitong diwa, ang pagsamba ay hindi lamang isang bagay na nagpapayaman sa ating buhay, kundi ito mismo ang layunin ng ating buhay. At hindi lamang ito para sa ilang oras sa loob ng isang linggo, kundi sumasaklaw ito sa ating buong pagkatao. Sa walang hanggang langit, sasamba tayo sa Diyos. Maaaring sabihin na tayo ay nabubuhay habang sumasamba, at nabubuhay tungo sa pagsamba.

Kaya naman, ano dapat ang anyo ng pagsamba? Iyan ang ating tema ngayon. Higit pa ito sa pagpunta sa simbahan, pag-awit, at pakikinig sa sermon.

"Ang inyong mga katawan" Sinasabi sa Bibliya, "ang inyong mga katawan." Ang pagsamba ay hindi lamang pag-awit o pag-aalay ng mga bagay; ito ay ang pag-aalay muna ng ating sarili—ang iyong puso, katawan, espiritu, at ang iyong lahat. Noong tinanong si Hesus kung ano ang pinakamahalagang turo sa Bibliya, binanggit Niya ang pagsamba gamit ang buong pagkatao.

[Marcos 12:30]

Sa madaling salita, ang pagmamahal sa Diyos gamit ang iyong buong pagkatao. Ito ang pinakamahalagang bagay. Hindi lamang tayo naniniwala na may Diyos, kundi alam nating mahal Niya tayo at may kahulugan at layunin Siya para sa ating buhay. Kaya naman sinasabi natin: "Mahal Kita. Nais kong mabuhay sa Iyong kalooban. Ipinagkakatiwala ko ang aking buhay sa Iyong mga kamay. Dati, nabuhay ako ayon sa gusto ko, pero nalaman kong may mas mabuting paraan. Hayaan mo akong mabuhay ayon sa Iyong nais. Ipinagkakatiwala ko ang aking lahat sa Iyong mga kamay." Ito iyon. Iniaalay natin ang ating paraan ng pamumuhay sa Diyos.

2. Pag-aalay nang Aktibo at Positibo

"Buhay na hain" Ginamit ng Bibliya ang salitang "buhay na hain." Kakaiba itong salita. Karaniwan, hindi ba't ang hain ay patay na? Halimbawa, kung mag-aalay ka ng hayop sa dambana, mahirap kung buhay ito dahil tatakas ito. Pero ang sabi, ang pagsamba ay pag-aalay ng iyong sarili bilang isang "buhay na hain." Ibig sabihin, hindi napipilitan, hindi dahil kailangan lang. Ito ay naroon dahil sa aking desisyon, aking pagpili, at aking kalooban.

Aktibong Pagsamba Sa madaling salita, ang pagsamba ay hindi isang pasibong bagay. Hindi ito passive, kundi aktibo (active) at positibo. Isipin natin ang pagkakaiba ng pasibo at aktibong pagsamba.

• Pasibong Pagsamba: Pumupunta ka sa simbahan para tumanggap ng turo. "Ano kayang sermon ang maririnig ko ngayon?" o "Sino kaya ang magiging mabait sa akin? Ano ang matatanggap ko?" Ang pokus ay nasa "ako." Umaawit dahil sinabing umawit, nagtataas ng kamay dahil sinabing magtaas, at nagsasabi ng "Amen" nang pilit dahil sinabing mag-amen. Minsan ay naimbitahan ako sa isang simbahan para mag-sermon, at parang tuyot ang pakiramdam. Hindi masigla. Napakahina ng boses sa papuri! Parang sinusundan lang nila ang liriko. Halos walang tugon habang nagse-sermon. Dahil naniniwala ako na mahalaga ang tugon, sinabi ko sa dulo, "Ang mga naniniwala, magsabi tayo ng Amen nang malakas!" ...Katahimikan. May nagdala lang ba sa inyo rito? Labag ba sa loob niyo ang pagpunta? Ang pasibong pagsamba ay walang masiglang buhay.

• Aktibong Pagsamba: Hindi ka pumupunta para tumanggap; pumupunta ka para mag-alay ng pagsamba. Ang pokus ay nasa "Diyos." "Ngayon, pupunta ako sa simbahan para mag-alay ng pagsamba sa Diyos." Bukod dito, iniisip mo, "Sino kaya ang mapapakitaan ko ng pagmamahal ngayon?" Nagpupuri ka sa Diyos kahit hindi sabihan, umaapaw ang pasasalamat, nagtataas ng kamay minsan, at mula sa puso ang pagsang-ayon at pagpapahayag ng "Amen." May gutom at uhaw para sa Diyos.

Bukod dito, ang pasibong sumasamba ay isang "customer." Nagrereklamo kapag masama ang serbisyo. Halos hindi nagdarasal para sa pagsamba. Ang aktibong sumasamba ay bahagi ng "team." Ginagamit ang mga kaloob para sama-samang itayo ang simbahan. Nagdarasal para sa pagsamba, at kung may problema, hindi lang nagrereklamo kundi sinusubukang lutasin ito nang sama-sama.

Nais ko na ang simbahang ito ay laging nag-aalay ng pagsambang puno ng buhay. Nais ko na ito ay isang simbahang pag may dinalang pamilya o kaibigan ay maliligtas sila. Ang sermon ng pastor ay maaaring may sablay minsan, pero pagpunta rito, maiintindihan nila higit sa lohika na ang Diyos ay narito. May pagmamahal. May kagalakan. Nais kong maging simbahang kinalulugdan ng Diyos at laging naroon ang Kanyang presensya. Pinahahalagahan natin ang pagsamba. Sumasamba tayo nang aktibo at positibo.

3. Sumasamba Bilang Tugon sa Pag-ibig ng Diyos

Pagsamba ng Buong Pagkatao Gaya ng sinasabi sa [Marcos 12:30], ibig sabihin nito ay mahalin ang Diyos gamit ang iyong lahat—boses, katawan, puso, lahat. At hindi lamang iyon, kundi pati na rin sa ating buong pamumuhay. Nawa'y ang ating buhay ay laging nasa malapit na pakikipag-ugnayan sa Diyos, hindi lamang sa oras ng pagsamba. Nawa'y ang ating mga salita at buhay ay magpakita ng kaluwalhatian ng Diyos.

Ngunit mag-ingat po kayo. Ang ganoong pagsamba ay hindi nagmumula sa obligasyon o pakiramdam na "kailangang gawin."

Ang Simula ay ang Pag-ibig ni Kristo Ang simula nito ay ang pag-ibig ni Kristo. Ibinigay ni Hesus ang lahat, minahal Niya tayo gamit ang Kanyang buong pagkatao. Bagama't wala tayong maibabalik sa pag-ibig na iyon, nais man lang nating magpasalamat. Nais nating mahalin Siya. May sasabihin akong mahalaga: Ang pagsamba ay ang "tugon" na iniaalay natin nang may pasasalamat at paggalang sa Diyos na nagpakita ng walang hanggang pag-ibig na iyon. Ito ang ating nararapat na tugon sa Ebanghelyo.

"Ako na lang ang natitira!" Noong unang panahon, may isang tanyag na misyonero na si Livingstone na nagdala ng Ebanghelyo sa Africa. Minsan, ibinahagi ni Livingstone ang Ebanghelyo sa isang lider ng tribu, at naniwala ito kay Hesus. Natuwa ang lider kaya nagdala siya ng pagkain kay Livingstone at sinabing, "Masaya akong naligtas. Nais kong mag-alay sa Diyos." Pero sinabi ni Livingstone, "Matutuwa kaya ang Diyos sa pagkain?" Umuwi ang lider nang bigo. Pagkalipas ng ilang sandali, dinala ng lider ang kanyang mahalagang kabayo at sinabing, "Nais kong mag-alay sa Diyos." Napakamahal ng kabayo. Sinabi ni Livingstone, "Matutuwa kaya ang Diyos sa kabayo?" Umuwi uli ang lider nang bigo. Sa huli, dinala ng lider ang kanyang pin sa damit, ang simbolo ng pagiging pinuno ng tribu. "Iaalay ko ito sa Diyos. Kung wala ito, ordinaryong tao lang ako." Sinabi ni Livingstone, "Sa tingin ko ay hindi matutuwa ang Diyos." Sinabi ng lider, "Ano ba dapat? Wala nang natitira sa akin. Ako na lang ang natitira!" Sinabi ni Livingstone, "Iyan mismo ang nais ng Diyos."

Mga kapatid, kontento na ba kayo sa pag-aalay ng isa't kalahating oras lamang mula sa 168 na oras sa isang linggo kay Hesus na nag-alay ng Kanyang buhay para sa inyo? Ano ang pinakamalaking pagpapahayag ng pag-ibig na magagawa natin? Ang pinakamalaking bagay na magagawa ko para sa aking asawa ay hindi ang pagbili ng regalo, kundi ang pag-amin na "mabubuhay ako kasama ka, ang buhay ko ay sa iyo."

Kaya naman nagpapahayag tayo: Diyos ko, ang buhay na ito ay sa Iyo. Mabubuhay ako kasama Mo at para sa Iyo. Tutugon ako sa Iyong pag-ibig na nagbigay ng lahat. Sasambahin Ka namin gamit ang aming buong pagkatao at buong pamumuhay. Iyon ang ating pagsamba.

[Roma 12:1]

Pagpalain nawa kayong lahat.

---

茨城県つくば市にあるキリスト教会、つくばライフチャーチ（Tsukuba Life Church）の公式ブログです。

私たちは福音派のプロテスタント教会で、聖書のメッセージ、礼拝、イベント情報などを発信しています。どなたでも歓迎します。

This is the official blog of Tsukuba Life Church, an Evangelical Protestant Christian church located in Tsukuba City, Ibaraki, Japan.

We share Bible messages, worship information, and community events. Everyone is welcome.

這裡是位於日本茨城縣筑波市的 筑波生命教會（Tsukuba Life Church） 官方部落格。

我們是一間福音派基督新教教會，分享聖經信息、禮拜聚會及各類活動資訊，歡迎任何人參加。 这里是位于日本茨城县筑波市的 筑波生命教会（Tsukuba Life Church） 官方博客。

我们是一间福音派基督新教教会，分享圣经信息、礼拜聚会及各类活动资讯，欢迎任何人参加。