Sermon Note2026/02/14,15

• English

• 中文

• Tagalog

• Português

English

Title: "I Believe" – The Apostles' Creed

Introduction

"I believe in God, the Father almighty, creator of heaven and earth."

I recently visited America and had the opportunity to share a message at a church with about 500 attendees on Sunday. After the service, many people told me how much they appreciated it, and I am truly grateful for all your prayers. I slipped in a few jokes here and there, and I’m glad they landed well! That same afternoon, Seattle’s American football team won their game, making it a truly joyful day.

Now, when our lives are shaken or when we go through suffering, I believe what sustains you is what you believe in—your convictions, or your "creed." That is what supports your life. It determines how you live and, one might even say, how you face death.

For example, a person who believes that people cannot be trusted will live and die accordingly. Someone who believes life has no meaning and that everything ends at death will live and die with that mindset. I have seen many such people. Therefore, I want to ask you today: What do you believe in?

Many of you here today likely say, "I believe in God." This is a church, after all. But how do you believe in God? How you perceive God will greatly influence your way of life. In Japan, there is a saying, "Let sleeping gods lie" (avoiding involvement to prevent trouble). If you believe in God that way, you will live in constant fear. Conversely, if you know that God is love, as the Bible says, you will live with peace of mind.

In short, what you believe determines your life.

Today, we begin a new series: What do we believe? What do Christians believe? There is actually a text that summarizes this—a creed that the church has cherished throughout history. It is called the Apostles' Creed. Today’s title is "I Believe." What will you choose to believe in as you live your life?

1. "I" Believe (Personal Faith)

The Church was born in the 1st century. Despite facing fierce persecution and the martyrdom of many, it continued to spread. During this growth, false teachings also began to enter the church. Thus, from a very early stage, a short summary of what we believe was created. When someone becomes a Christian, they receive baptism—immersing in water as a symbol of being washed clean of sin. The Apostles' Creed is based on the confession of faith that Christians in Rome confirmed at their baptism. In other words, it is a creed that any ordinary Christian is expected to believe. It is still recited in churches all over the world today.

How does it begin? This text was written in Latin, which was widely used in Rome, and it starts with the word "Credo." In English, this means "I believe." Let’s look at this word first. It is not "We," but "I."

Japanese people sometimes misunderstood faith as something belonging to the "household." "My family is Buddhist, so I am too," even if they don't know what they believe. Or, "I go to the local shrine at New Year," without knowing what is enshrined there or what Shinto teaches. In other words, instead of deciding based on what they think, they decide based on what those around them are doing.

However, as I said at the beginning, what you believe is a crucial matter that affects your life. Just as you wouldn't let others decide your spouse or your profession, choosing what to believe is a decision you must make for yourself.

It is "I believe." Faith is not a matter of "the family" or "those around me"; it is a matter of "I."

Jesus once said to his disciple Peter (regardless of what others were doing): "You must follow me." (John 21:22) It is about the relationship between "me" and God. The Apostles' Creed begins with the words, "I believe."

What it means to "Believe"

What does it mean to believe? The word "Credo" has a very strong connotation. It’s not like saying, "I believe my dreams will come true" or "I believe Osaka-style okonomiyaki is better than Hiroshima-style" (though the superiority of Osaka-style is a fact regardless of belief!).

Unlike those trivial matters, "Credo—I believe" is a declaration involving your entire existence. It means, "I live by this."

During the era when the church was persecuted, the Roman Emperor was not just a political leader but was considered a god. Japan had a similar period in its history. People were forced to call the Emperor "Lord." In response, Christians confessed, "Not the Emperor, but Christ is our Lord." Many were killed for this. In Japan during the war, churches that refused to confess the Emperor as God were forced to close, and many people were imprisoned.

In modern Japan, we don't ask, "Are you willing to be killed to receive baptism?" (If we did, maybe no one would get baptized!). But I want you to know: this is how Christians have believed in God. They believed with their whole lives.

I became a Christian at 19, and I am so glad I did. Before that, I thought life had no meaning and that death was the end, so my way of life changed drastically. There is hope in life. Knowing there is a God who rejoices that someone like me is alive brought me such joy. When I believed, my way of living changed. Isn't it the same for you? To believe means to live out that faith.

This faith supports me. It is an unshakable foundation for life.

2. What do we believe?

What exactly do Christians believe? The Apostles' Creed says: "I believe in God, the Father almighty, creator of heaven and earth."

Creator of Heaven and Earth We believe in the One who created everything in this world. There are two kinds of gods in this world: gods created by people, and the God who created people."In the beginning God created the heavens and the earth." (Genesis 1:1)

Have you heard of Kanzo Uchimura? He was a thinker active during the Meiji, Taisho, and Showa eras. He taught at what is now the University of Tokyo. It is said that when he first read the Bible and encountered this sentence, he believed in God.

Thinking that believing in God is "unscientific" is actually a very Japanese perspective. Looking at the world, that is not the case. According to a large-scale study of Nobel Prize winners (such as the work by Dr. Baruch Shalev), about 72.5% of winners between 1901 and 2000 were Christians. Combined with the approximately 21% who were Jewish, over 90% of the greatest minds believed in God. Even Einstein, called the greatest mind of the 20th century, said, "I have no intention of saying that this universe was born entirely by chance without God; that would be foolish."

Yet, many Japanese people believe exactly that—that everything is just a coincidence. They say believing in God is unscientific and that they "believe in nothing." But actually, they believe that there is no God. Just as believing in God is a form of faith, claiming there is no God is also a kind of faith. Globally speaking, such people are an overwhelming minority.

So, what change does the existence of a God who created this universe bring to our lives? I will share one thing today: It means your life, and my children's lives, have meaning. If there is no God, we are merely accidental existences. And something born purely by accident has no inherent meaning.

Countries that do not believe in God—for example, communist states or countries like Japan—share one characteristic: a high suicide rate. This is likely because people cannot find meaning in life or view their own lives positively. As I said at the beginning, what sustains you in times of hardship is what you believe. "I believe in God, the Father almighty, creator of heaven and earth."

The Almighty God I want to focus on the word "Almighty." Our view of God tends to become small. A god for studies, a god for health, a god for business prosperity, a god for eye diseases, a god for ears (apparently people offer turban shells because they look like ears).

But the Apostles' Creed says: We believe in the Almighty God. The One who can do all things. Japanese people are clever, but I think there is something they are not good at—or rather, something they don't think about. They go to shrines and temples and fold their hands in prayer, but they don't often think about who they are praying to. Snakes, foxes, "Dried Sweet Potato Shrines," or "Tobacco Shrines." People pray to many things, but here is the important question: Is that god the true God? Can it help you? Can a snake or a fox restore your marriage or your relationship with your spouse? Can tobacco restore your health? Can a dried sweet potato protect your children?

Roman society was a "department store of gods." There were so many. In the midst of that, Christians confessed: "We believe in the Almighty God."

God as Father

And there is one more vital thing. This is the last thing I want to share. "I believe in God, the Father almighty, creator of heaven and earth."

This One who created the world and is almighty is also the Father God who loves you. The Bible says: "Since you are precious and honored in my sight, and because I love you..." (Isaiah 43:4)

This God who rules over the entire universe simultaneously keeps His eyes on me today. Those familiar with church might be used to the term "Father God." But take note: in the culture of that time, God was not someone you could call "Father." God was a distant being who had no interest in individuals.

It’s the same in Japan. No one goes to a shrine and calls a fox "Father." God is distant. But Jesus taught us:"This, then, is how you should pray: 'Our Father in heaven...'" (Matthew 6:9)

"Father." This One is our Father. And He is an incredibly kind, love-filled Father. When I fall, He reaches out His hand. Even if I fail, He forgives me again and again and continues to love me unconditionally. He is a Father full of love. He is the Father who has been waiting for me, even when I lived with my back turned to Him.

Knowing that you are walking with this Person truly changes your life. There is hope. There is peace.

Charles M. Schulz, the creator of the world-famous "Peanuts" comic strip featuring Snoopy and a Christian himself, said: "It's not where you are in life, it's who you have by your side that matters."

"I believe in God, the creator of heaven and earth, the almighty God, and my Father." Let us also walk forward making this hope-filled confession.

---

中文

講道題目：「我信」——使徒信經

前言

「我信上帝，全能的父，創造天地的主。」

最近我去了美國，在一家主日約有 500 人的教會分享了信息。聚會結束後，很多人過來跟我說講道對他們很有幫助，非常感謝大家的代禱。我在講道中穿插了一些小笑話，大家都很賞臉地笑了，真是太好了。那天下午，西雅圖的美式足球隊也贏得了冠軍，真是個令人高興的日子。

當我們的生活被動搖、經歷苦難時，支撐你的應該是你所相信的事。這可以說是你的信念，也可以說是你的「信經」。它支撐著你的生命，決定了你的生活方式，甚至可以說決定了你的死亡方式。

例如，相信「人是不可信的」的人，會以那樣的方式生活和死去。相信「人生沒有任何意義、死後就一了百了」的人，也會以那樣的方式生活和死去。我見過很多這樣的人。因此，今天我想問你：你相信什麼？

今天來到這裡的，可能也有很多人會說「我信神」。畢竟這裡是在教會。但你是「如何」相信神的呢？你如何相信神，將大大左右你的生活方式。日本有一句話說「對神敬而遠之」（觸らぬ神に祟り無し），如果你是這樣相信神的，你就會在戰戰兢兢中度日；反之，如果你知道聖經所說的「神就是愛」，你就能安穩地生活。

也就是說，你相信什麼決定了你的人生。

從今天起，我們要開始一個新的系列：我們相信什麼？基督徒相信什麼？其實有一段文字總結了這一切，那是歷代教會都非常重視的信經，被稱為《使徒信經》。今天的題目是「我信」。你將帶著什麼樣的信仰活下去呢？

1. 「我」信（個人的信仰）

教會誕生於 1 世紀。雖然遭遇嚴酷的迫害，許多人甚至殉道，但教會依然不斷擴展。在這個過程中，錯誤的教導也開始滲入教會。因此，在很早的階段，教會就總結出了一份簡短的「我們相信什麼」的文字。當一個人成為基督徒時會接受「洗禮」，全身浸入水中，象徵罪被洗淨。使徒信經的核心，正是源於羅馬基督徒在接受洗禮時所確認的信仰告白。換句話說，這是一個普通基督徒理所當然會相信的信經。直到今天，全球的教會依然在誦讀它。

它是如何開始的呢？這段文字最初是用羅馬通用的拉丁文寫成的，以 "Credo" 這個詞開頭。在英文中就是 "I believe"，即「我信」。首先讓我們思考一下這個詞。它不是「我們」，而是「我」。

日本人有時會誤以為信仰是「家族」的事。因為家裡是佛教徒，所以我也一樣，雖然不知道具體相信什麼。又或者是元旦去附近的神社，雖然不知道那裡祭祀的是什麼，也不了解神道的教義。換句話說，不是根據自己的想法，而是根據周圍人的做法來決定。

但正如我開頭所說，相信什麼是左右人生的重要大事。就像你不會讓別人決定你的結婚對象或職業一樣，甚至比這更重要的是，相信什麼應該由你自己決定。

是「我信」。信仰不是「家族」或「周圍」的問題，而是「我」的問題。

耶穌曾對門徒彼得說（不管別人的情況如何）：「你跟從我吧！」（約翰福音 21:22）。 這是我與神之間的關係。使徒信經這份信仰告白，是從「我信」這句話開始的。

關於「相信」這件事

那麼，「相信」究竟是什麼意思呢？"Credo"（我信）這個詞含有非常強烈的意義。這不同於「我相信夢想會實現」或「我相信大阪的章魚燒比廣島的好吃」（雖然大阪的比較好吃是事實，不論你信不信）。

與那些無關緊要的事不同，"Credo"（我信）是一個賭上你全部生命的宣言。這意味著「我為此而活」。

在教會受迫害的時代，羅馬皇帝不只是政治領袖，更被視為神。日本也曾有過那樣的時代。當時人們被強迫稱呼皇帝為「主」。對此，基督徒告白說：「皇帝不是主，基督才是我們的主。」許多人因此被殺。在日本戰爭期間，不承認天皇是神的教會被迫關閉，許多人被投獄。

在現代日本，我們不會問：「你有即使被殺也願意受洗的覺悟嗎？」（如果這樣問，可能沒人敢受洗了）。但我希望你們知道：基督徒就是這樣相信神的。他們是認真投入生命去相信的。

我 19 歲成為基督徒，我覺得這真是太好了。在那之前，我覺得人生沒有意義，死後就結束了，這讓我的生活方式發生了巨大的改變。人生有了希望。知道有一位神為我這樣的人活著而感到喜悅，這是一件多麼快樂的事。當我信的時候，我的生活方式改變了。你們不也是這樣嗎？相信，就是活在那份信仰之中。

這份信仰支撐著我，是人生動搖不得的根基。

2. 我們相信什麼？

基督徒到底相信什麼？使徒信經這樣說： 「我信上帝，全能的父，創造天地的主。」

創造天地的主 我們所相信的，是創造了這個世界萬物的那一位。世界上有兩種神：人所造的神，以及造人的神。 「起初，神創造天地。」（創世記 1:1）

大家聽過內村鑑三這個名字嗎？他是活躍於明治、大正、昭和時期的思想家，曾在現在的東京大學教書。據說他第一次讀聖經時，看到這一句話就相信了神。

覺得相信神是「不科學的」，這其實是非常日本人的想法。放眼世界，情況並非如此。根據一項針對諾貝爾獎得主的大規模調查（如巴魯赫·沙列夫博士的著作），從 1901 年到 2000 年的獲獎者中，約 72.5% 是基督徒（含各教派）。若加上約 21% 的猶太教徒，全體獲獎者中有九成以上是相信神的。即使是被称为 20 世紀最偉大大腦的愛因斯坦也曾說：「我無意說這個宇宙是在沒有神的情況下全然偶然產生的，那是愚蠢的說法。」

然而很多日本人卻是這樣相信的——相信一切都是偶然。日本人說相信神是不科學的，自稱什麼都不信。但實際上，他們是「相信神不存在」。正如相信神是一種信仰，主張神不存在也是一種信仰。而且從全球來看，這樣的人絕對是少數派。

那麼，有一位創造宇宙的神，會給我們的人生帶來什麼變化呢？今天我只想提一點：這意味著你的人生、我孩子的生命，都是有意義的。如果沒有神，我們不過是偶然的存在。而完全偶然產生的東西是沒有意義的。

不信神的國家，例如共產主義國家或像日本這樣的國家，有一個特徵：自殺者很多。這可能是因為找不到人生的意義，無法肯定自己的生命。正如我開頭所說，在苦難時支撐你的是你所相信的事。 「我信上帝，全能的父，創造天地的主。」

全能的神 我想請大家關注「全能」這個詞。我們對神的觀念往往變得很狹隘。求學業有這尊神，求健康有那尊神，求生意興隆有這尊神，求眼疾有這尊神，求耳朵（據說要奉納形狀像耳朵的蠑螺）。

但使徒信經說：我們相信全能的神。是那一位無所不能的神。 日本人很聰明，但我覺得也有不擅長的事，或者說沒有思考過的事。雖然去寺廟神社合掌祈禱，卻不太考慮是在向「誰」祈禱。蛇、狐狸、干薯神社或香菸神社。人們向各種東西祈求，但有一件重要的事：那尊神是真的神嗎？祂能救你嗎？蛇或狐狸能修復你的婚姻和夫婦關係嗎？香菸能恢復你的健康嗎？干薯能守護你的孩子嗎？

羅馬社會曾是神靈的百貨公司，有各種各樣的神。在其中，基督徒告白說：「我們相信全能的神。」

是父神

還有一件重要的事，這是我最後想傳達的。 「我信上帝，全能的父，創造天地的主。」

這位創造世界、全能的那一位，更是深愛著你的父神。 聖經有這樣的話：「因我看你為寶為尊；又因我愛你。」（以賽亞書 43:4）

這位治理整個宇宙的神，同時在今天關注著我。也許習慣教會的朋友對「父神」這個稱呼感到很親切，但請注意，在當時的文化中，神並不是可以被稱為「父親」的存在。神是遙遠的，對我並不關心。

在日本也是如此。沒人會去神社對著狐狸喊「爸爸」。神是遙遠的存在。但耶穌教導我們： 「所以，你們禱告要這樣說：『我們在天上的父……』」（馬太福音 6:9）

「爸爸」。這一位是我們的爸爸。而且是極其溫柔、充滿愛的爸爸。當我跌倒時祂伸出手，即使我失敗祂也無數次原諒，無條件地愛著我。祂是充滿愛的爸爸。祂是那位一直等待著背對祂而活的我回轉的爸爸。

知道與這一位同行，真的會改變人生。有希望，有平安。

世界知名的史努比漫畫《花生》的作者查爾斯·舒茲（基督徒）曾說：「人生中重要的不是你在哪裡，而是誰在你身邊。」

我信上帝，創造天地的主，全能的神，也是我的父。 讓我們也帶著這份充滿希望的告白，繼續前行。

---

Tagalog

Title: "Naniniwala Ako" – Ang Apostles' Creed

Introduction

"Naniniwala ako sa Diyos, Amang makapangyarihan sa lahat, na may gawa ng langit at lupa."

Galing ako sa Amerika kamakailan lang. Nag-message ako sa isang church doon na may around 500 members tuwing Sunday. After ng service, maraming lumapit sa akin at nagsabing naging blessing daw yung message. Maraming salamat sa inyong mga panalangin. Nag-insert din ako ng ilang jokes doon, at buti naman ay natawa sila! Nung hapon din na 'yun, nanalo ang American football team ng Seattle, kaya talagang masaya ang araw na 'yun.

Alam niyo, kapag ang buhay natin ay nayayanig o dumadaan sa paghihirap, ang susuporta sa inyo ay kung ano ang pinaniniwalaan ninyo—yung inyong "conviction" o "creed." 'Yan ang nagdadala sa buhay ninyo. 'Yan ang nagde-decide kung paano kayo mabubuhay, at pwede nating sabihing pati kung paano kayo mamamatay.

Halimbawa, ang taong naniniwala na "hindi mapagkakatiwalaan ang tao" ay ganun ang magiging takbo ng buhay at kamatayan. Ang taong naniniwala na "walang kwenta ang buhay at tapos na ang lahat pag namatay," ganun din ang magiging paraan ng pamumuhay at pagpanaw nila. Marami na akong nakitang ganun. Kaya naman, gusto kong itanong sa inyo ngayon: Ano ang pinaniniwalaan ninyo?

Siguro marami sa inyo dito ang magsasabing, "Naniniwala ako sa Diyos." Church naman kasi ito, 'di ba? Pero paano niyo pinaniniwalaan ang Diyos? Kung paano niyo tinitingnan ang Diyos ay malaki ang epekto sa lifestyle ninyo. Sa Japan, may kasabihan na "Let sleeping gods lie" (iwasan ang diyos para walang malas). Kung ganun ang belief mo sa Diyos, palagi kang mabubuhay sa takot. Pero on the other hand, kung alam mo na ang Diyos ay "Pag-ibig" gaya ng sabi sa Bible, mabubuhay ka nang may peace of mind.

In short, kung ano ang pinaniniwalaan mo, 'yun ang magde-determine ng buhay mo.

Ngayon ay magsisimula tayo ng bagong series: Ano ba ang pinaniniwalaan natin? Ano ba ang pinaniniwalaan ng mga Christians? Actually, may isang text na nag-su-summarize nito—isang creed na pinapahalagahan ng church throughout history. Tinatawag itong Apostles' Creed. Ang title natin ngayon ay "Naniniwala Ako." Ano ang paniniwalaan mo sa paglakad mo sa buhay?

1. "Ako" ay Naniniwala (Personal Faith)

Ang Church ay nagsimula nung 1st century. Kahit dumaan sa matinding persecution at maraming pinatay, lalo pa itong lumaganap. Sa gitna nito, may mga maling turo na pumasok sa church. Kaya nung maaga pa lang, gumawa na sila ng maikling summary ng "What we believe." Kapag ang isang tao ay nagiging Christian, tinatanggap nila ang "baptism"—yung paglubog sa tubig bilang symbol na nilinis na ang kasalanan. Ang Apostles' Creed ay galing sa confession of faith na kinukumpirma ng mga Christians sa Rome nung binabautismuhan sila. Ibig sabihin, ito ay creed na dapat talagang pinaniniwalaan ng bawat ordinaryong Christian. Hanggang ngayon, binabasa pa rin ito sa mga churches sa buong mundo.

Paano ba ito nagsisimula? Ang text na ito ay sinulat sa Latin (na gamit na gamit sa Rome noon) at nagsisimula sa salitang "Credo." Sa English, "I believe." Isipin muna natin ang salitang ito. Hindi ito "We" (Kami), kundi "I" (Ako).

Minsan, ang mga Hapon ay namimisunderstand na ang faith ay para sa "pamilya" lang. "Buddhist ang family ko kaya ganun din ako," kahit hindi nila alam kung ano ang pinaniniwalaan nila. O kaya, pupunta sa shrine tuwing New Year kahit hindi alam kung ano ang nandoon o ano ang turo ng Shinto. In short, hindi sila nagde-decide based sa sariling isip, kundi based sa ginagawa ng mga tao sa paligid nila.

Pero gaya ng sabi ko kanina, ang paniniwala mo ay isang importanteng bagay na nakakaapekto sa buhay mo. Hindi mo naman hahayaan ang ibang tao na mag-decide kung sino ang pakakasalan mo o ano ang trabaho mo, 'di ba? Kaya higit pa dun, ang paniniwala mo ay isang bagay na dapat ikaw mismo ang mag-decide.

"I believe" o "Naniniwala ako." Ang faith ay hindi issue ng "family" o ng "mga tao sa paligid," kundi issue ng "Ako."

Minsan sinabi ni Jesus sa disciple niyang si Peter (hindi mahalaga kung ano ang ginagawa ng iba): "Sumunod ka sa akin." (Juan 21:22). Ito ay relasyon sa pagitan ng "Ako" at ng "Diyos." Ang confession of faith na ito ay nagsisimula sa "I believe."

Ang Ibig Sabihin ng "Maniniwala"

Ano ba ang ibig sabihin ng maniwala? Ang salitang "Credo" ay may napakalalim na meaning. Hindi ito katulad ng "Naniniwala ako na matutupad ang dreams ko" o "Naniniwala ako na mas masarap ang okonomiyaki sa Osaka kaysa sa Hiroshima" (kahit na fact naman na mas masarap sa Osaka, maniwala ka man o hindi!).

Hindi ito katulad ng mga trivial na bagay. Ang "Credo—I believe" ay isang declaration ng buong pagkatao mo. Ang ibig sabihin nito ay "Dito ko itataya ang buhay ko."

Nung panahon na pini-persecute ang church, ang Roman Emperor ay hindi lang political leader kundi tinuturing ding diyos. Nagkaroon din ng ganung panahon sa Japan. Pinipilit ang mga tao na tawaging "Panginoon" ang Emperor. Pero ang mga Christians ay nag-confess na, "Hindi ang Emperor, kundi si Christ ang aming Panginoon." Marami ang pinatay dahil dito. Sa Japan nung panahon ng giyera, ang mga churches na hindi kumilala sa Emperor bilang Diyos ay pinasara, at marami ang nakulong.

Sa modern Japan ngayon, hindi naman tayo nagtatanong ng, "Handa ka bang mamatay para mabautismuhan?" (Baka kasi walang magpa-baptize pag ganun!). Pero gusto kong malaman ninyo: Ganun sumampalataya sa Diyos ang mga Christians noon. Seryoso silang naniwala gamit ang kanilang buhay.

Naging Christian ako nung 19 years old ako, at talagang grateful ako. Dati, akala ko walang kwenta ang buhay at tapos na ang lahat pag namatay, kaya nagbago talaga ang pananaw ko. May pag-asa sa buhay. Napakalaking joy nung nalaman ko na may Diyos na natutuwa na buhay ang isang tulad ko. Nung naniwala ako, nagbago ang way of life ko. Ganun din sa inyo, 'di ba? Ang maniwala ay ang mabuhay ayon sa pananampalatayang iyon.

Ang faith na ito ang sumusuporta sa akin. Ito ang matibay na foundation ng buhay ko.

2. Ano ba ang pinaniniwalaan natin?

Ano ba talaga ang pinaniniwalaan ng mga Christians? Sabi sa Apostles' Creed: "Naniniwala ako sa Diyos, Amang makapangyarihan sa lahat, na may gawa ng langit at lupa."

May gawa ng Langit at Lupa Naniniwala tayo sa Isa na lumikha ng lahat sa mundong ito. May dalawang klase ng diyos sa mundo: ang diyos na gawa ng tao, at ang Diyos na gumawa sa tao. "Nang pasimula ay nilikha ng Diyos ang langit at ang lupa." (Genesis 1:1)

Narinig niyo na ba ang pangalang Kanzo Uchimura? Isa siyang thinker nung Meiji, Taisho, at Showa eras. Nagturo siya sa University of Tokyo. Sabi nila, nung una niyang nabasa ang Bible at nakita ang verse na ito, naniwala na siya sa Diyos.

Ang isipin na ang paniniwala sa Diyos ay "unscientific" ay isang napaka-Japanese na perspective. Pero kung titingnan ang buong mundo, hindi ganun. Ayon sa isang survey sa mga Nobel Prize winners (sa book ni Dr. Baruch Shalev), around 72.5% ng mga winners from 1901 to 2000 ay Christians. Kung isasama ang 21% na Jews, more than 90% ng mga geniuses sa mundo ay naniniwala sa Diyos. Kahit si Einstein, na tinaguriang greatest mind ng 20th century, ay nagsabi, "Wala akong intensyon na sabihin na ang universe na ito ay nabuo nang aksidente lang nang walang Diyos; kalokohan 'yun."

Pero maraming Hapon ang naniniwala sa ganun—na ang lahat ay aksidente lang. Sabi nila, unscientific ang maniwala sa Diyos, at wala raw silang pinaniniwalaan. Pero actually, naniniwala sila na "walang Diyos." Kung paanong ang paniniwala sa Diyos ay faith, ang pag-claim na walang Diyos ay isa ring uri ng faith. At globally, sobrang minority lang ang mga taong ganun ang isip.

Ngayon, ano bang pagbabago ang dala ng pagkakaroon ng Diyos na lumikha ng universe sa buhay natin? Isa lang ang sasabihin ko ngayon: Ibig sabihin nito, ang buhay mo at ang buhay ng mga anak ko ay may meaning. Kung walang Diyos, tayo ay mga "accidental existence" lang. At ang mga bagay na nabuo nang aksidente lang ay walang kwenta o meaning.

Ang mga bansa na hindi naniniwala sa Diyos—halimbawa, ang mga communist countries o mga bansa tulad ng Japan—ay may isang common characteristic: mataas ang suicide rate. Siguro dahil hindi nila makita ang meaning ng buhay o hindi nila ma-appreciate ang sarili nilang existence. Gaya ng sabi ko kanina, sa panahon ng hirap, ang susuporta sa inyo ay kung ano ang pinaniniwalaan niyo. "Naniniwala ako sa Diyos, Amang makapangyarihan sa lahat, na may gawa ng langit at lupa."

Ang Diyos na Makapangyarihan sa Lahat Gusto kong mag-focus sa word na "Makapangyarihan sa lahat" (Almighty). Minsan, nagiging "maliit" ang tingin natin sa Diyos. May diyos para sa pag-aaral, diyos para sa health, diyos para sa business, diyos para sa sakit sa mata, diyos para sa tenga (may nag-aalay pa nga raw ng shell na hugis tenga).

Pero sabi sa Apostles' Creed: Naniniwala tayo sa Diyos na Makapangyarihan sa lahat. Yung kayang gawin ang lahat ng bagay. Matalino ang mga Hapon, pero may mga bagay silang hindi pinagiisipan. Pumupunta sila sa mga shrines at nagdadasal, pero hindi nila iniisip kung kanino sila nagdadasal. Sa ahas, sa fox, sa "Dried Sweet Potato Shrine," o "Tobacco Shrine." Marami silang hinihilingan, pero ito ang tanong: Tunay bang Diyos 'yan? Kaya ka ba niyan tulungan? Ang ahas ba o ang fox ang mag-aayos ng marriage mo at ng relationship niyo ng spouse mo? Ang tobacco ba ang magpapagaling sa health mo? Ang dried sweet potato ba ang mag-pro-protect sa mga anak mo?

Ang Roman society noon ay parang "department store ng mga diyos." Napakarami nilang diyos. Sa gitna nun, nag-confess ang mga Christians: "Naniniwala tayo sa Diyos na Makapangyarihan sa lahat."

Diyos bilang Ama

At may isa pang mahalagang bagay. Ito ang huli kong sasabihin. "Naniniwala ako sa Diyos, Amang makapangyarihan sa lahat, na may gawa ng langit at lupa."

Ang Isang ito na lumikha ng mundo at makapangyarihan sa lahat ay siya ring Ama na nagmamahal sa iyo. Sabi sa Bible: "Sapagkat mahalaga ka sa aking paningin, at dahil mahal kita, pararangalan kita." (Isaias 43:4)

Ang Diyos na ito na nag-ru-rule sa buong universe ay siya ring nakatingin sa akin ngayon. Siguro yung mga sanay na sa church, sanay na sa term na "Father God." Pero take note: sa culture noon, ang Diyos ay hindi mo pwedeng tawaging "Ama." Ang tingin nila sa Diyos ay malayo at walang paki sa tao.

Ganun din sa Japan. Walang pumupunta sa shrine para tawaging "Tatay" ang fox. Malayo ang Diyos. Pero tinuruan tayo ni Jesus: "Kaya ganito kayo manalangin: 'Ama naming nasa langit...'" (Mateo 6:9)

"Tatay." Ang Isang ito ay Tatay natin. At Siya ay isang napakabait at mapagmahal na Tatay. Kapag nadapa ako, inaabot Niya ang kamay Niya. Kahit mag-fail ako, pinapatawad Niya ako paulit-ulit at minamahal nang unconditional. Siya ay Ama na puno ng pag-ibig. Siya ang Ama na matagal na naghintay sa akin, kahit nung namumuhay pa ako nang nakatalikod sa Kanya.

Ang malaman na kasama mo ang Person na ito ay talagang magpapabago ng buhay mo. May pag-asa, may kapayapaan.

Si Charles M. Schulz, ang creator ng "Peanuts" (yung may Snoopy) at isang Christian, ay nagsabi: "Ang mahalaga sa buhay ay hindi kung nasaan ka, kundi kung sino ang kasama mo."

Naniniwala ako sa Diyos na lumikha ng langit at lupa, sa Makapangyarihang Diyos, at sa aking Ama. Tayo rin ay magpatuloy sa paglakad habang ginagawa ang confession na ito na puno ng pag-asa.

---

Português

Título: "Eu Creio" – O Credo Apostólico

Introdução

"Creio em Deus Pai, Todo-Poderoso, Criador do céu e da terra."

Recentemente fui aos Estados Unidos e tive a oportunidade de dar uma mensagem em uma igreja com cerca de 500 pessoas no domingo. Após o culto, várias pessoas vieram me dizer que foi muito bom, e agradeço a todos pelas orações. Soltei algumas piadas aqui e ali e, felizmente, o pessoal deu risada! Naquela mesma tarde, o time de futebol americano de Seattle venceu, tornando o dia ainda mais alegre.

Pois bem, quando nossa vida é abalada ou quando passamos pelo sofrimento, acredito que o que sustenta você é aquilo em que você acredita — suas convicções, ou seu "credo". É isso que sustenta sua vida. Isso decide a sua maneira de viver e, pode-se dizer, também a sua maneira de morrer.

Por exemplo, quem acredita que as pessoas não são confiáveis viverá e morrerá dessa forma. Quem acredita que a vida não tem sentido e que tudo acaba com a morte, viverá e morrerá assim. Já vi muitas pessoas assim. Por isso, quero lhe perguntar hoje: No que você acredita?

Além disso, hoje deve haver muitos aqui que dizem "acreditar em Deus". Afinal, estamos na igreja. Mas de que maneira você crê em Deus? A forma como você crê em Deus influenciará muito o seu modo de viver. No Japão, diz-se "não mexa com o que está quieto" (referindo-se a evitar deuses para não ser amaldiçoado), e se você crê em Deus dessa forma, viverá com medo. Por outro lado, se você sabe que Deus é amor, como diz a Bíblia, viverá com tranquilidade.

Ou seja, o que você crê decide a sua vida.

Hoje começamos uma nova série: O que nós cremos? O que os cristãos creem? Na verdade, existe um texto que resume isso. É um credo que a igreja tem valorizado ao longo da história, chamado de Credo Apostólico. O título de hoje é "Eu Creio". No que você vai acreditar para viver a sua vida?

1. "Eu" creio

A Igreja nasceu no século I e, mesmo enfrentando perseguições severas e a morte de muitas pessoas, ela se espalhou rapidamente. Nesse processo, ensinamentos errados também começaram a entrar na igreja. Por isso, desde muito cedo, surgiu um pequeno resumo do que cremos. Ao se tornar cristão, recebe-se o batismo — a imersão na água simbolizando a purificação dos pecados. O Credo Apostólico baseia-se na confissão de fé que os cristãos de Roma confirmavam ao serem batizados. Ou seja, é um credo que qualquer cristão comum naturalmente crê. Ele ainda é lido em igrejas de todo o mundo hoje.

Como ele começa? Este texto foi escrito em latim, amplamente usado em Roma, e começa com a palavra "Credo". Em português, "Eu creio". Vamos pensar primeiro nesta palavra. Não é "nós", é "Eu".

Os japoneses às vezes entendem mal a fé como algo da "família". "Minha família é budista, então eu também sou", mesmo sem saber no que acreditam. Ou vão ao santuário local no Ano Novo sem saber o que é cultuado ali ou o que o xintoísmo ensina. Em outras palavras, decidem não pelo que pensam, mas pelo que os outros ao redor fazem.

No entanto, como disse no início, o que você crê para viver é algo crucial que afeta sua vida. Assim como você não deixa os outros decidirem com quem você vai casar ou sua profissão, decidir no que crer é um problema que você mesmo deve decidir.

É "Eu creio". A fé não é uma questão da "família" ou do "entorno", mas uma questão do "Eu".

Jesus disse uma vez ao seu discípulo Pedro (independente do que os outros fossem fazer): "Quanto a você, siga-me" (João 21:22). É a relação entre eu e Deus. O Credo Apostólico começa com as palavras "Eu creio".

O significado de crer

Então, o que significa crer? Esta palavra "Credo" tem uma conotação muito forte. Não é como dizer "eu acredito que meus sonhos vão se realizar" ou "eu acredito que o okonomiyaki de Osaka é melhor que o de Hiroshima".

Diferente dessas coisas triviais, "Credo", "Eu creio", é uma declaração que envolve toda a sua existência. Significa "Eu vivo por isso".

Naquela época de perseguição à igreja, o imperador romano não era apenas um líder político, mas era considerado um deus. O Japão também teve uma época assim. Por isso, as pessoas eram forçadas a chamar o imperador de "Senhor". Em contraste, os cristãos confessavam: "Não o imperador, mas Cristo é o nosso Senhor". Muitos foram mortos por isso. No Japão, durante a guerra, as igrejas que não confessavam o imperador como Deus foram forçadas a fechar, e muitos foram presos.

No Japão atual, não perguntamos: "Você aceita o batismo mesmo que isso custe sua vida?" (Se perguntássemos assim, talvez ninguém se batizasse!). Mas quero que saibam: os cristãos creram em Deus dessa forma. Eles creram de verdade.

Eu me tornei cristão aos 19 anos e acho que foi a melhor coisa que fiz. Até então, achava que a vida não tinha sentido e que morreria e tudo acabaria, então meu modo de viver mudou muito. Existe esperança na vida. Saber que existe um Deus que se alegra por alguém como eu estar vivo foi uma alegria. Quando cri, meu modo de vida mudou. Não é assim com vocês também? Crer significa viver nessa fé.

Essa fé é o que me sustenta. É o alicerce inabalável da vida.

2. No que cremos?

O que exatamente os cristãos creem? O Credo Apostólico diz: "Creio em Deus Pai, Todo-Poderoso, Criador do céu e da terra."

Criador do Céu e da Terra Cremos Naquele que criou tudo neste mundo. Existem dois tipos de deuses neste mundo: os deuses criados pelo homem e o Deus que criou o homem. "No princípio, Deus criou os céus e a terra." (Gênesis 1:1)

Vocês já ouviram o nome de Kanzo Uchimura? Ele foi um pensador que atuou nas eras Meiji, Taisho e Showa. Ele ensinou no que hoje é a Universidade de Tóquio e dizem que, ao ler a Bíblia pela primeira vez e encontrar essa frase, ele creu em Deus.

Achar que acreditar em Deus é "anticientífico" é, na verdade, um pensamento muito japonês. Olhando para o mundo, não é bem assim. De acordo com uma grande pesquisa com ganhadores do prêmio Nobel (como as obras do Dr. Baruch Shalev), cerca de 72,5% dos premiados entre 1901 e 2000 eram cristãos. Somando com os cerca de 21% de judeus, mais de 90% dos maiores gênios acreditavam em Deus. Até Einstein, considerado o maior cérebro do século XX, disse: "Não tenho a intenção de dizer que este universo nasceu totalmente por acaso, sem Deus; isso seria uma tolice".

Mas muitos japoneses acreditam justamente nisso, que tudo é um acaso. Dizem que crer em Deus é anticientífico e que não creem em nada. Mas, na verdade, eles creem que Deus não existe. Assim como crer em Deus é uma fé, afirmar que Deus não existe também é um tipo de fé. E, mundialmente falando, essas pessoas são uma minoria absoluta.

Ora, que mudança traz à nossa vida o fato de existir um Deus que criou este universo? Hoje direi apenas uma coisa: significa que sua vida, e a vida dos meus filhos, tem sentido. Se não houvesse Deus, seríamos apenas existências acidentais. E algo que nasceu totalmente por acaso não tem sentido algum.

Países que não creem em Deus — por exemplo, países comunistas ou países como o Japão — têm uma característica: o alto índice de suicídios. Talvez porque as pessoas não consigam encontrar sentido na vida ou não consigam ver sua própria vida de forma positiva. Como disse no início, o que sustenta você na hora da aflição é no que você crê. "Creio em Deus Pai, Todo-Poderoso, Criador do céu e da terra."

O Deus Todo-Poderoso Gostaria de focar na palavra "Todo-Poderoso". Nossa visão de Deus tende a ser pequena. Um deus para os estudos, outro para a saúde, outro para a prosperidade dos negócios, um para doenças nos olhos, outro para os ouvidos.

Mas o Credo Apostólico diz: Cremos em um Deus Todo-Poderoso. Aquele que pode todas as coisas. Os japoneses são um povo inteligente, mas acho que há algo em que não são bons ou algo em que não pensam. Vão a templos e santuários e juntam as mãos, mas não pensam muito para quem estão orando. Cobras, raposas, santuários de batata-doce ou de tabaco. Pedem a várias coisas, mas há algo importante: esse deus é o Deus verdadeiro? Ele pode ajudar você? Uma cobra ou uma raposa pode restaurar seu casamento ou a relação do casal? O tabaco pode restaurar sua saúde? Uma batata-doce pode proteger seus filhos?

A sociedade romana era um "shopping center de deuses". Havia vários deuses. No meio disso, os cristãos confessaram: "Cremos no Deus Todo-Poderoso".

Deus como Pai

E há mais uma coisa importante, que é a última que quero lhes transmitir. "Creio em Deus Pai, Todo-Poderoso, Criador do céu e da terra."

Aquele que criou este mundo e é Todo-Poderoso é, além disso, o Deus Pai que ama você. A Bíblia diz: "Visto que foste precioso aos meus olhos, digno de honra, e eu te amei..." (Isaías 43:4).

Este Deus que governa todo o universo, ao mesmo tempo, fixa seus olhos em mim hoje. Talvez quem já está acostumado com a igreja esteja habituado à expressão "Deus Pai". Mas prestem atenção: na cultura daquela época, Deus não era alguém que se pudesse chamar de "Pai". Deus era um ser distante, sem interesse por mim.

No Japão é igual. Ninguém vai ao santuário chamar a raposa de "Papai". Deus é um ser distante. Mas Jesus nos ensinou: "Portanto, orem assim: 'Pai nosso, que estás nos céus...'" (Portanto, orem assim: 'Pai nosso, que estás nos céus...') (Mateus 6:9).

"Papai". Ele é o papai. E um papai incrivelmente bondoso, cheio de amor. Quando eu caio, Ele estende a mano; mesmo que eu falhe, Ele me perdoa repetidas vezes e continua a me amar incondicionalmente. Um papai cheio de amor. O papai que ficou me esperando o tempo todo, mesmo quando eu vivia de costas para Deus.

Saber que caminhamos com Ele realmente muda a vida. Há esperança. Há paz.

Charles M. Schulz (cristão), autor da mundialmente famosa tirinha "Peanuts" com o Snoopy, disse: "O importante na vida não é onde você está, mas quem você tem ao seu lado".

Eu creio em Deus, Criador do céu e da terra, o Deus Todo-Poderoso e meu Pai. Vamos caminhar fazendo esta confissão cheia de esperança.

---

茨城県つくば市にあるキリスト教会、つくばライフチャーチ（Tsukuba Life Church）の公式ブログです。

私たちは福音派のプロテスタント教会で、聖書のメッセージ、礼拝、イベント情報などを発信しています。どなたでも歓迎します。

This is the official blog of Tsukuba Life Church, an Evangelical Protestant Christian church located in Tsukuba City, Ibaraki, Japan.

We share Bible messages, worship information, and community events. Everyone is welcome.

這裡是位於日本茨城縣筑波市的 筑波生命教會（Tsukuba Life Church） 官方部落格。

我們是一間福音派基督新教教會，分享聖經信息、禮拜聚會及各類活動資訊，歡迎任何人參加。 这里是位于日本茨城县筑波市的 筑波生命教会（Tsukuba Life Church） 官方博客。

我们是一间福音派基督新教教会，分享圣经信息、礼拜聚会及各类活动资讯，欢迎任何人参加。